Auftragstaktik

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Duitse begrip Auftragstaktik is een samenvoeging van Auftrag en Taktik. In de Angelsaksische wereld spreekt men van Mission tactics. In de Duitse militaire literatuur spreekt men vaker van Führen mit Auftrag: geen tactiek als zodanig maar meer een methode van leidinggeven.

Situering[bewerken]

Ruimer gezien bedoelt men ermee dat elke Duitse officier tijdens de Tweede Wereldoorlog in een gevechtssituatie verantwoordelijk was of vrij kon oordelen om te handelen in de gegeven omstandigheden en kaders. Weigering en inactiviteit beschouwde men erger dan een verkeerde handelwijze. De term Auftragstaktik kwam pas na de oprichting van de Bundeswehr na WOII officieel voor in de militaire richtlijnen.

Deze handelwijze staat in contrast met een eerder Latijnse vorm van hiërarchische bevelvoering en het strikt respecteren van de militaire echelons zoals onderwezen aan de École Spéciale Militaire de Saint-Cyr.

Voorbeelden van deze Taktik[bewerken]

De innovatieve Duitse generaal Heinz Guderian paste de Auftragstaktik toe tijdens de Slag om Frankrijk (of van Duitse zijde Fall Gelb en Fall Rot) in mei/juni 1940. Deze handelwijze droeg in belangrijke mate bij tot het welslagen van de operatie: in zes weken tijd werd de operatie met een Duits succes afgerond.

Ook tijdens de slag rond het Fort Eben-Emael zorgde de Auftragstaktik mede voor het vlugge succes. De leidinggevende officier van de Fallschirmjäger, luitenant Rudolf Witzig, landde door het breken van de trekkabel van zijn zweefvliegtuig niet tijdig op het plateau van het Fort Eben-Emael. Sergeant-majoor Wenzel, de tweede in bevel, nam direct zijn plaats in.

Bibliografie[bewerken]

  • René Vliegen, Fort Eben-Emael, vijfde verbeterde druk, 1990.