Bakkebaard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ambrose Burnside. Het Engelse woord voor bakkebaard (sideburn) is afgeleid van zijn naam

De bakkebaard is het gedeelte van het baardhaar dat voor de oren groeit, vanaf de kaaklijn tot aan de haargrens boven de oren. Bij sommige mannen (vooral mannen die van nature zwart haar hebben), groeien ze ook door tot aan de bovenkant van de hals en soms bij de nek.

De bakkebaard wordt ook wel gekscherend een tochtlatje genoemd.

De bakkebaard was erg populair vanaf de jaren 50 tot aan de jaren 80. Dit had te maken met de toenmalige popmuziek en de popcultuur. Een bekend persoon uit de popmuziek, Elvis Presley, is hiervan een goed voorbeeld. Zijn ongekende populariteit zorgde ervoor dat mensen op hem wilde lijken en zich begonnen te kleden zoals hij dat ook deed. Zo kwam de bakkebaard weer terug in het dagelijkse straatbeeld.

Bekende bakkebaarddragers[bewerken]

Bekende fictieve bakkebaarddragers[bewerken]

Diersoorten met bakkebaarden[bewerken]

Sommige mannetjes bij zoogdieren hebben ook haargroei die op bakkebaarden lijken, zoals de wanderoe, het baardzwijn, de roodkraagmaki, de Sanfords maki, de kroonmaki, de grijskopmaki, de moerasmeerkat, de bruine kapucijnaap en de Canadese lynx.

Zie ook[bewerken]