Barry Gray

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Barry Gray (Blackburn (Lancashire, Engeland), 18 juli 1908 - Guernsey, 16 april 1984) was een Engels componist, voornamelijk van muziek voor televisieseries gemaakt door Gerry Anderson, met als meest bekende werk zijn Thunderbirds Theme uit de serie Thunderbirds.


Barry Gray werd geboren als Jack Eckles maar wijzigde zijn naam toen hij de entertainment industrie betrad. Hij studeerde aan de Royal Manchester College of Music en volgde stages bij Hongaarse componist Matyas Sieber. Na een baan bij muziekuitgever Feldman werd hij componist-arrangeur voor Radio Normandy. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij bij de Britse Luchtmacht RAF. Daarna vergezelde hij Vera Lynn op haar Europese tournees, terwijl hij vele composities en orchestraties maakte voor artiesten als Hoagy Carmichael en Eartha Kitt.

In 1956 werd Barry Gray de Musical Director van de net opgerichte A.P. Films van Gerry Anderson en Arthur Provis. Deze studio maakte poppenseries waarvoor Barry Gray de muziek componeerde en dirigeerde. Het concept voor de eerste in "Supermarionation" gemaakte western poppenfilm werd door hem bedacht: "Four Feather Falls", in Nederland als "Vier Veren Waterval" uitgezonden. Later volgenden de series "Supercar", "Fireball XL5", "Stingray" en "Thunderbirds" (1965). Deze laatste bracht Barry Gray de meeste roem en zijn "Thunderbirds March" wordt nog altijd gespeeld door militaire bands. In deze periode verhuisde Barry Gray van Londen naar het belastingparadijs Guernsey.

Na de Thunderbirds werd de studio opgekocht door Sir Lew Grade, hoofd van de televisiefirma ITC. De studio ging nu als "Century 21" door het leven en produceerde nog enkele poppenseries waarvoor opnieuw Barry Gray de muziek componeerde: "Captain Scarlet", "Joe 90" en "Secret Service". Daarop volgenden nog twee live-action series "UFO" en "Space:1999" (1974). Tijdens deze laatste serie werd Barry Gray aan de kant gezet op advies van Amerikaanse investeerders die de series meer op Amerikaanse leest wilden schoeien en "dus" een andere componist wilden.

Barry Gray trok zich terug op Guernsey en zou tot zijn dood in 1984 nog als regelmatige pianist in het Old Government House hotel in St. Peter Port te horen zijn waar hij bekende medleys mengde met zijn eigen composities - meestal tot aangename verbazing van de toehoorders. In 1978 heeft hij nog een suite van zijn muziek ten gehore gebracht in de Royal Albert Hall voor de Philharmonic '78. Naar aanleiding hiervan heeft hij het jaar erop de muziek geschreven voor de Royal Command Performance waar koningin Elisabeth II de première van "Kramer vs Kramer" bijwoonde. In november 2008 is ter gelegenheid van zijn 100ste geboortedag een speciaal concert georganiseerd in de Royal Festival Hall van Londen.

Naast televisieseries heeft Barry Gray een drietal bioscoopfilm soundtracks gecomponeerd:

Hoewel hij graag ook een ander groot episch drama zou willen scoren is hij in de industrie te veel bekend geworden als componist voor "those puppet people". Eenmaal leek hij gevraagd te worden voor de film "The Deep" - tot de producenten erachter kwamen dat ze niet Barry Gray maar John Barry hadden bedoeld te vragen.

Inmiddels zijn diverse CDs uitgebracht met zijn muziek voor de tv series en films.

Externe links[bewerken]