Vera Lynn

Vera Lynn

Dame Vera Lynn (Londen, 20 maart 1917) is een Brits zangeres, die in de Tweede Wereldoorlog met als bijnaam "The Forces' Sweetheart" grote bekendheid kreeg. Het lied "We'll Meet Again", geschreven door Ross Parker en Hughie Charles, is haar grootste klassieker.

Vera Lynn werd geboren als Vera Margaret Welch in East Ham in Londen. Zij gebruikte haar grootmoeders meisjesnaam als artiestennaam. Ze begon met optreden als zevenjarige en trad voor het eerst voor de radio op in 1935, bij het destijds beroemde orkest van Joe Loss.

In 1940 kreeg Lynn haar eigen radioprogramma, Sincerely Yours, waarin zij boodschappen doorgaf aan soldaten in het buitenland en verzoeknummers zong. Ze bezocht ook ziekenhuizen om jonge moeders te interviewen en hun berichten aan hun echtgenoten overzee door te zenden, en trad op voor Britse soldaten, bijvoorbeeld in het toenmalige Birma. In 1942 nam ze het nostalgische "We'll Meet Again" op, dat goed bleek aan te slaan bij de velen die tijdens de oorlog van hun geliefden gescheiden waren. Dit en haar "The White Cliffs of Dover" behoren tot de beroemdste liederen uit die jaren.

Na de bevrijding werd Vera Lynn de eerste Britse artiest die de top van de Amerikaanse hitparade bereikte, met het lied "Auf Wiederseh'n Sweetheart". Ook had ze succes met hits als "Forget-Me-Not" en "My Son, My Son".

In 1975 werd Vera Lynn in de adelstand verheven. Nadat bij haar borstkanker werd geconstateerd, richtte zij een liefdadigheidsorganisatie op.

Jarenlang was Lynn regelmatig te zien bij herdenkingen van de Tweede Wereldoorlog; zij werd bijkans de officieuze woordvoerder van de Britse veteranen. In 1992 trad zij op op het bordes van het Airborne Museum in Oosterbeek. In 1995 trad zij op bij Buckingham Palace ter gelegenheid van de vijftigste bevrijdingsdag. Tien jaar later was zij nog te gast bij een vergelijkbaar feest op Trafalgar Square, maar zingen deed zij toen niet meer. Wel hield zij een toespraak waarin ze de veteranen van WO II prees en jongere generaties opriep om zich hun offer te blijven herinneren.

In 2009 maakte Lynn haar comeback in de Britse hitlijsten. Met haar album 'We'll Meet Again - The Very Best of Vera Lynn' haalde zij de album Top 20. Lynn was daarmee de oudste nog in leven zijnde zangeres, die de Britse hitparade bereikte.

Trivia

• Het lied "We'll Meet Again" is onder andere te horen in de laatste scène van de film Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb als achtergrond bij beelden van nucleaire explosies.
• Pink Floyd schreef een lied over haar, "Vera", dat staat op het album The Wall. In de op de plaat gebaseerde filmmusical is haar kerstlied "The Little Boy That Santa Claus Forgot" te horen in de openingsscène.
• Gary Numan zingt in zijn nummer 'War songs' "Old men love war songs, I'm Vera Lynn"
• "We'll Meet Again" is lang één van de favorieten geweest als begrafenismuziek; in 2006 stond de song op nummer 19 in de Uitvaart Top 50.
• In 1985 werd ze geridderd tot Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau

Discografie

Albums

Album(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Album Top 20/50/75/100	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
We'll meet again	1972	20-05-1972	2	9	Verzamelalbum
Emotions	1985	05-01-1985	12	30	Verzamelalbum
The royal collection - Song of life	1995	01-04-1995	13	14	Verzamelalbum
The very best of Vera Lynn - We'll meet again	2009	17-10-2009	83	1	Verzamelalbum

Album(s) met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop 50/100/200	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
The very best of Vera Lynn - We'll meet again	2009	10-10-2009	10	21*	Verzamelalbum

Radio 2 Top 2000

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000	'99	'00	'01	'02	'03	'04	'05	'06	'07	'08	'09	'10	'11	'12
We'll Meet Again	554	789	1325	1297	718	1269	930	1278	1286	1117	1285	1250	1604	1688

Externe link

• (en)  Vera Lynn in de Internet Movie Database