Decca Records

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Decca Records
Decca198.jpg
Opgericht 1929
Oprichter Edward Lewis
Moederonderneming Universal Music Group
Genre Verschillende
Situering
Land van oorsprong Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Decca Records is een Brits platenlabel, opgericht in 1929 door Edward Lewis. Het Amerikaanse label ontstond eind 1934. Later werd de link met het Britse bedrijf verbroken voor een aantal decennia. Beroemd door zijn opnamemethodes (in het Verenigd Koninkrijk) en voor de ontwikkeling (in de Verenigde Staten) zijn beide vleugels onderdeel van de Universal Music Group, gerund door Vivendi, een media-agglomeraat uit Frankrijk.

Artiesten[bewerken]

Als label voor popmuziek kende Decca z'n hoogtijjaren in de jaren '60, met bekende artiesten als The Rolling Stones, Louis Armstrong, Billie Holiday, The Andrews Sisters, Bill Haley & His Comets, Duke Ellington, Ricky Nelson, Dolly Parton, The Who, Tom Jones, The Moody Blues, The Small Faces en vele anderen.

Berucht is het feit dat Decca weigerde om de The Beatles, na een auditie op nieuwjaarsdag 1962, een platencontract te geven. Bij Decca was men er van overtuigd dat de muziek die The Beatles maakten geen toekomst had. De manager van The Beatles, Brian Epstein, kreeg derhalve te horen dat "guitar groups are on the way out".[1] Door de auditie had Epstein echter wel opgenomen materiaal dat hij aan vertegenwoordigers van andere platenmaatlabels kon laten horen. Uiteindelijk leidde dit ertoe dat The Beatles via George Martin een platencontract kregen bij Parlophone, een label van EMI. Later viel Decca Records in dezelfde fout; men zag Jimi Hendrix niet zitten; een linkshandige gitarist was iets te veel van het goede.

Nederland[bewerken]

Decca werd vanaf begin jaren '50 in Nederland vertegenwoordigd door Phonogram, eigendom van Philips. Later werd Decca wereldwijd in z'n geheel opgenomen in de Phonogram-familie waardoor het z'n onafhankelijke status verloor.

Naast de internationale artiesten die op het Decca-label in Nederland door Phonogram werden uitgebracht (zie hierboven), was er ook een groep Nederlandse artiesten op Decca te vinden. Voorbeelden zijn Boudewijn de Groot en Mouth & MacNeal.

Decca Classics[bewerken]

In de jaren '70 verloor Decca z'n functie als poplabel, zowel in Nederland als daarbuiten. Decca ging verder als label voor klassieke muziek. Na de ingrijpende veranderingen bij moederbedrijf PolyGram in 1998, waar uiteindelijk de Universal Music Group uit voortkwam, bleef de naam Decca bewaard. Het is tegenwoordig de naam van de klassieke tak van Universal, waar alle klassieke activiteiten van de Philips- en Decca-labels zijn ondergebracht in Decca Classics.

In de VS is Decca echter nog op verschillende terreinen actief. Zo werd het meest recente album van Elton John op Decca uitgebracht, alsmede andere country- en pop-albums. Decca USA heeft ook een label waarop filmsoundtracks en Broadway-musicals worden uitgebracht.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. The Beatles (2000). The Beatles Anthology. London: Cassell & Co.