Blik (materiaal)
Blik is dun gewalst plaatstaal dat door middel van een door galvanisatie aangebracht laagje tin beschermd is tegen corrosie.
Een belangrijke toepassing van blik is het verpakken van levensmiddelen, zoals (conservenblikken of drankblikjes). De materiaaldikte van drankblikjes is variabel. De bodem is 0,3 mm dik, de wand 0,11 mm dik en de kraag is 0,16 mm dik. De dikte wordt geoptimaliseerd zodat het blikje sterk genoeg is als er vloeistof in zit (oefent een druk uit) en zodat het eveneens makkelijk plat te drukken is als het leeg is.
Tot enige decennia geleden werd blik gebruikt voor de vervaardiging van eenvoudige huishoudelijke artikelen (bijvoorbeeld voor stoffer en blik of voor kinderspeelgoed).
Blik is in de loop der jaren voor veel toepassingen vervangen door kunststof. Voordelen van kunststof boven blik zijn onder andere:
- het is lichter;
- het is goedkoper;
- het is niet vatbaar voor corrosie; en
- er is meer vormvariatie mogelijk.
Voor verpakkingsmateriaal, zoals in drankblikjes, wordt ook dungewalst plaatmateriaal van een aluminium-legering gebruikt.
Dun plaatstaal wordt al eeuwenlang gebruikt, in vroege tijden bijvoorbeeld voor lichaamsbescherming in oorlog. Deze staalplaten werden met de hand tot de gewenste dikte gehamerd; een zeer arbeidsintensieve bezigheid. Nadat in de negentiende eeuw mechanische walsen waren uitgevonden, werd het echter een goedkoop materiaal. Door de uitvinding van het galvaniseren vond het onder andere toepassing in de voedselverpakkingsindustrie.
