Brancard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een brancard speciaal voor ambulances.

Een brancard (Nederlands: draagbaar) is een hulpmiddel om personen die gewond zijn makkelijker en sneller te vervoeren naar de plaats van bestemming.

Brancards zijn aanwezig in ziekenhuizen, ambulances en bij sportclubs. Ook de medische diensten van het leger en het Rode Kruis maken vaak gebruik van een brancard.

Een brancard wordt normaal gedragen door vier personen, waarvan twee bij het hoofd en twee bij de voeten de brancard optilt. Brancarderen gebeurt altijd met de voeten aan het voorste eind, zodat het slachtoffer ziet waarheen het gaat. Als men van een helling moet brancarderen, gebeurt dit met 6 hulpverleners. In rampomstandigheden of voor korte afstanden wordt uitzonderlijk gebrancardeerd door 2 personen.

Ambulances hebben een brancard met wielen eronder, en een mechanisme om de brancard zonder tillen in en uit de ambulance te rijden; dit soort brancard noemt men een ziekenwagenbrancard.

Een ander soort brancard is een schepbrancard, daarmee wordt een slachtoffer (met vermoeden van een wervelletsel) overgebracht naar een vacuümmatras, waarin het volledig geïmmobiliseerd ligt.

De korfbrancard wordt vaak gebruikt bij voetbalwedstrijden, vooral in België door het Rode Kruis. Hiermee kan men bijvoorbeeld een slachtoffer op een zeer voorzichtige manier vanuit tribunes brancarderen of vanop het veld. Er zijn ook brancards voor andere doeleinden, om bijvoorbeeld mensen die een lichamelijke beperking hebben te kunnen laten douchen.

Externe links[bewerken]