Wervel (anatomie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Anatomie van een wervel
Wervels bij de mens

Een wervel (Lat.: vertebra) is een bot van de wervelkolom.

Wervels bij de mens [bewerken]

De menselijke wervelkolom bestaat uit 33 of 34 wervels. Bijna alle wervels hebben dezelfde basisvorm. Ze bestaan uit een wervellichaam (Lat.: corpus vertebrae) met daaraan vast de wervelboog (Lat.: arcus vertebrae). Beide delen worden met elkaar verbonden door boogvoetjes (Lat.: pediculi). De dorsale zijde van het wervellichaam en de wervelboog vormen het wervelkanaal (Lat.: canalis vertebralis), waar het ruggenmerg door heen loopt. Aan elke wervel zit een aantal uitsteeksels waar spieren en gewrichtsbanden aan vastzitten. Het doornuitsteeksel (Lat.: processus spinosus) zit aan de achterzijde en is op de rug te voelen en te zien. De processus transversus zit aan de laterale zijde. Deze uitsteeksels verschillen, afhankelijk van de plaats van de wervels. Zo is het doornuitsteeksel gespleten in de cervicale wervels (C3-C6) en wijst het naar dorsaal (ruggezijde). Bij de thoracale wervels is het echter puntig en wijst naar caudaal (dakpansgewijs). Het doornuitsteeksel bij de lumbale wervels is rechthoekig en wijst naar dorsaal (ruggezijde).

Zie ook [bewerken]

Wervelkolom

Wiktfavicon en.svg Zoek wervel op in het WikiWoordenboek.