British Midland-vlucht 92

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
British Midland Vlucht 92
Overzicht
Datum 8 januari 1989
Type ramp Afbreken van rotorblad, fout van piloot
Locatie Kegworth (Derby), Leicestershire
Doden 47
Gewonden 74
Vliegtuig(en)
Vliegtuigtype Boeing B-737-4Y0
Registratienummer G-OBME
Maatschappij British Midland Airways
Vluchtnummer 92
Passagiers 118
Bemanning 8
Overlevenden 79
Lijst van vliegrampen
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

British Midland Vlucht 92 was een lijnvlucht van Londen naar Belfast die afliep met een vliegtuigcrash op 8 januari 1989. Het vliegtuig stortte neer op een snelweg nabij de Britse plaats Kegworth, bij een poging een noodlanding te maken op East Midlands Airport. 47 mensen vonden de dood, 67 mensen - waaronder zeven bemanningsleden - raakten zwaargewond. en 7 mensen raakten lichtgewond.

Chronologie[bewerken]

Het vliegtuig was een Boeing 737-400, registratie G-OBME, op weg van Londen naar Belfast. Dit toestel was een 737 van de nieuwste generatie, namelijk de 400-serie. Het was op die dag al eerder van Londen naar Belfast gevlogen en weer terug. De gezagvoerder was Kevin Hunt, en de eerste officier was David McClellant. Geen van beide had al veel ervaring in de 737-400.

Om 19:52 lokale tijd steeg het vliegtuig op van Heathrow. Toen het vliegtuig door 9500 meter klom, op weg naar een kruishoogte van 11,5 km, ging een van de fanbladen van de linker motor ineens kapot. De piloten wisten niet hoe dit kwam, maar voelden het vliegtuig ineens hevig schudden en trillen. Bovendien kwam er rook naar binnen door het airconditioningsysteem en er was een brandlucht te ruiken. Passagiers die achterin het vliegtuig zaten konden rook en vlammen uit de linker motor zien schieten. De piloten meldden de verkeersleiding dat ze in de problemen zaten; het vliegtuig kreeg toestemming om naar East Midlands Airport te vliegen.

Nadat het blad kapot was gegaan schakelde Hunt meteen de autopiloot uit. Toen hij aan McClelland vroeg welke motor kapot was antwoordde hij: "It's the le... it's the right one" ofwel "Het is de li... de rechter". In de versies van de Boeing 737 voor de -400 ging de lucht voor de airconditioning door de rechter motor. Boeing had echter een update geïnstalleerd waardoor de lucht nu van beide motoren kwam. Hunt verkeerde in de overtuiging dat de rook van de rechter motor kwam (de motor die nog heel goed werkte) en zette die motor uit. Ze konden overigens de motoren niet zien vanuit de cockpit, en niemand nam de moeite om elkaar te laten weten dat de linker motor het slecht deed).

Aangezien de rook verdween en het trillen ophield, dachten de piloten dat het probleem opgelost was. Dit was echter maar toeval: Toen de linker motor kapot ging, probeerde de autothrottle (het systeem dat het toerental van de motor bestuurd ) hem te laten werken door meer brandstof in de motor te spuiten. De beschadigde motor kon al die brandstof niet aan, waardoor vlammen waren te zien en de motor begon te trillen. Toen de autothrottle uitgeschakeld werd om de rechter motor uit te kunnen zetten, werd de hoeveelheid brandstof naar die motor verminderd, dus het trillen hield op en de rook verdween. Dit leidde ertoe dat de piloten dachten dat het probleem opgelost was.

Tijdens het aanvliegen naar East Midlands Airport werd er meer brandstof in de (kapotte) linkermotor gepompt om snelheid aan te houden. Hierdoor hield de motor er helemaal mee op. De piloten probeerden de rechter motor te herstarten, maar het vliegtuig vloog al te laag. Het kon nog net over het dorpje Kegworth komen en de snelweg M1. Hierna was de landingsbaan nog maar 700 meter weg, het was echter te laat. De Boeing 737 met 126 mensen aan boord crashte in de middenberm van de M1.

Doden en gewonden[bewerken]

47 passagiers overleden in de crash (39 ter plekke, 8 later). Van de 79 overlevenden waren er 5 lichtgewond en 74 zwaargewond. Alle bemanningsleden overleefden, hoewel allen zwaargewond. Op de snelweg raakte er niemand gewond, er was ook geen materiële schade. De eerste bestuurder die ter plekke was had wel aanzienlijke PTSS.

Oorzaak van het afbreken[bewerken]

Analyse van de motoren na de crash leverde op dat de rotorbladen van de motor heftig gaan trillen boven de 7.600m als de motor op volle kracht draaide. Omdat deze motor niet nieuw, maar een update op een bestaande motor was, was het niet verplicht hem in de lucht te testen. Hij was alleen maar in het laboratorium getest, onder omstandigheden op de grond. Het is tegenwoordig verplicht om alle motoren uitgebreid in de lucht te testen voordat ze in passagiersbedrijf gaan.

De trillingen van de rotorbladen veroorzaakte sterke metaalmoeheid, waardoor er in de linker motor, op 8 januari 1989, een rotorblad afbrak. Dit blad boorde zich in de linker motor, waardoor deze beschadigd werd. De autothrottle probeerde de motor genoeg kracht te geven om hem gewoon door te laten draaien; de overbodige brandstof werd verbrand buiten de motor, waardoor vlammen te zien waren.

Externe links[bewerken]