Bruno Giacomelli

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bruno Giacomelli
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Italië Italië
Formule 1-carrière
Actieve jaren 1977 - 1983, 1990
Teams McLaren, Alfa Romeo, Toleman, Life
Aantal F1-races 82 (69 starts)
Overwinningen 0
Aantal podia 1
Totaal punten 14
Aantal polepositions 1
Aantal snelste rondes 0
Eerste grand prix Italië 1977
Laatste grand prix Spanje 1990
Portaal  Portaalicoon   Sport
Autosport

Bruno Giacomelli (Poncarale, 10 september 1952) is een Italiaans oud-autocoureur. Hij maakte zijn Formule 1-debuut in 1977 bij McLaren en nam deel aan 82 Grands Prix races waarvan hij er 69 mocht starten. Hij scoorde één podiumplaats en veertien punten.

Giacomelli startte zijn carrière in de Formule 3 en Formule 2, waarna hij in 1977 bij McLaren in de Formule 1 kon gaan rijden. Hij bleef in deze klasse tot 1983 en wist veertien punten te behalen en één poleposition, dit in de Grand Prix Formule 1 van de Verenigde Staten 1980.

Hierna ging hij in de CART rijden, waarin hij in elf races startte. Zijn beste resultaat was een vijfde plaats in 1985. Hij probeerde zich ook te kwalificeren in de Indianapolis 500 in 1984.

In 1989 werd Bruno Giacomelli nog testrijder bij Leyton House. In 1990 probeerde hij met het Life-team zich te kwalificeren, maar een verouderd chassis en de onbetrouwbare W12-motor zorgden ervoor, dat hij zich geen enkele maal door de pre-kwalificatie heen wist te worstelen.

Voorganger:
Vlag van Frankrijk René Arnoux
Europees Formule 2 kampioen
1978
Opvolger:
Vlag van Zwitserland Marc Surer
Voorganger:
Vlag van Zweden Gunnar Nilsson
British F3 kampioen
1977
Opvolger:
Vlag van Ierland Derek Daly