Calcificatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pijnappelklier parenchym met calcificaties.
Mammogram met verkalkingen.
Amyloidose met dystrophische calcificatie

Men spreekt van calcificatie of verkalking, wanneer kalkzouten zich afzetten in levend of dood weefsel. In de geneeskunde spelen verkalkingen in vele organen een rol, zoals de aders, de pijnappelklier en de borst.

Verkalking kan in organismen optreden in littekenweefsel, in gedegenereerd weefsel (dystrophische calcificatie) en in alle weefsels door een te hoog kalkgehalte in het bloed (metastatische calcificatie). Kalk kan zich in plaques afzetten.

Afzetting van kalkzouten op voorwerpen heet kalkaanslag.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]