Cementiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stabiele kristalstructuren in staal

01: Perliet = (α, Ferriet + Cementiet (Fe3C)) (ook 03, 11, 12)
02: Eutectoidicum (punt waar lijnen samenkomen)
03: Perliet = (α, Ferriet + Cementiet (Fe3C)) (ook 01, 11, 12)
04: α, Ferriet + γ, Austeniet
05: γ, Austeniet
06: Samen met 15: γ, Austeniet + Cementiet (Fe3C)
07: Ledeburiet: punt waar lijnen samenkomen (Eutecticum)
08: Vloeistof + γ, Austeniet
09: Vloeistof + Cementiet (Fe3C)
10: smelt (Vloeistof)
11: Perliet = (α, Ferriet + Cementiet (Fe3C)) (ook 01, 03, 12)
12: Perliet = (α, Ferriet + Cementiet (Fe3C)) (ook 01, 03, 11)
13: Cementietlijn: Chemische binding Fe3C of ijzercarbide

Kristalstructuur van cementiet

Cementiet is een chemische binding van drie ijzeratomen en een koolstofatoom (Fe3C). Een andere naam voor deze stof - die veel minder gebruikt wordt - is ijzercarbide. Het ontstaat bij een ijzer-koolstofmengsel dat voor 93,33% uit ijzer en 6,67% uit koolstof bestaat, wordt 100% cementiet gevormd (punt 13 in de tabel).

Cementiet is een hard materiaal, maar het is ook erg bros. Dat wil zeggen dat het nauwelijks te vervormen is, maar dat het wel snel breekt. Materiaal dat voor 100% uit cementiet bestaat is onbruikbaar. Cementiet wordt dan ook nooit voor technische toepassingen gebruikt. Wanneer er meer koolstof dan 6,67% in een ijzer-koolstofmengsel voorkomt, dan komt de rest van de koolstof naast cementiet voor als grafiet; een dergelijk materiaal valt als (sigaretten)as uit elkaar.

Alle toepassingen van cementiet zijn daarom bij een lager koolstofpercentage. Er ontstaat dan een tweefasig materiaal (cementiet + ferriet) dat perliet wordt genoemd (gebieden 01 - 03 - 11 - 12 in de tabel).

Cementiet is niet stabiel, na verloop van tijd valt het uit elkaar: Fe3C → 3 Fe + C

Bronnen, noten en/of referenties