Cochin-China

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Op deze kaart van Indochina uit 1886 wordt het zuidelijk deel van Vietnam als Cochin-China aangegeven

De naam Cochin-China (Vietnamees: Bac Ky of Bac Bo) werd als eerste gegeven door de Portugees Antonio de Faria. Hij doelde met deze naam op heel Vietnam. Later gebruikten de Fransen dit als naam voor het zuidelijke deel van Vietnam. De belangrijkste stad in dit gebied is Saigon (tegenwoordig Ho Chi Minhstad). De ligging van Cochin-China komt ongeveer overeen met die van de huidige regio Zuid-Vietnam.

Geschiedenis[bewerken]

In het noordelijke deel van dit gebied lag van de 2e eeuw tot 1822 het oude koninkrijk Champa van de Cham. Dit rijk lag in het gebied tussen en rondom de steden Đà Nẵng en Nha Trang. Het gebied ten zuiden hiervan was ooit deel van het koninkrijk Funan, en werd later onderdeel van het Khmer-rijk. De Khmer werden in de 18e eeuw uiteindelijk door het keizerrijk Dai Viet Quoc verdreven. Als gevolg hiervan woont in dit gebied langs de grens met Cambodja een grote Khmer-minderheid, de Khmer Krom genaamd.

Cochin-China was het eerste gebied in Indochina dat een Franse kolonie werd en had als zodanig eigen gouverneurs. Zij zetelden eerst in Đà Nẵng en later in Saigon en waren grotendeels onafhankelijk van de Franse gouverneurs voor Indochina.

Tijdens de Vietnamoorlog lag dit gebied in Zuid-Vietnam.

Zie ook[bewerken]