Danilo Medina

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Danilo Medina Sánchez (San Juan de la Maguana, 10 november 1951) is een Dominicaans politicus, en sinds 16 augustus 2012 de opvolger van Leonel Fernández als president van de Dominicaanse Republiek. Hij was van 1994 tot 1995 voorzitter van de kamer van volksvertegenwoordigers van het land en was minister van buitenlandse zaken van 1996 tot 1999 en van 2004 tot 2006.

Biografie[bewerken]

Danilo Medina is de oudste zoon van acht kinderen uit het huwelijk van Johannes Paulus Medina en Amelia Sanchez. Zijn ouders waren kleine landeigenaren in de gemeenschap Arroyo Cano, van San Juan de la Maguana in de Dominicaanse Republiek.

Zijn basis- en middelbaar onderwijs volgde hij op la Escuela Pública FraFrente Estudiantil de Liberaciónncisco del Rosario Sánchez. Aan het Liceo Pedro Henríquez Ureña, in San Juan de la Maguana haalde hij het "Bachelor of Science in Businees" diploma als "Best Student". Aan de Universidad Autónoma de Santo Domingo (UASD) studeerde hij chemische technologie en later economie aan het Instituto Tecnologico de Santo Domingo (INTEC), waar hij in 1984 magna cum laude afstudeerde. Hij is getrouwd en heeft drie dochters.

Politieke carrière[bewerken]

Medina's politieke carrière begon met en in de PLD in 1973, samen met zijn collega's van de Frente Universitario Socialista Democrático (FUSD) (Sociaal Democratische Universiteit Front), bij het ondersteunen van prof. dr. Juan Bosch en zijn project voor de oprichting van de PLD Partido de la Liberación Dominicana (Dominicaanse Bevrijdings Partij). In 1974 nam hij actief deel aan de oprichting van de Frente Estudiantil de Liberación (FEL) (Front Studentvereniging voor vrijheid), de nieuwe studentenorganisatie die de politieke richting van Juan Bosch moest ondersteunen en bevorderen.

Hij doorliep alle stadia van de organisatie en heeft verschillende functies vervuld: vicesecretaris van de PLD, lid van het Centrale Comité en lid van het Politiek Comité. Hij is ook gekozen als campagneleider voor de verkiezingen van 1994, het laatste waarin hij participeerde met Juan Bosch was de deelname van de professor als kandidaat voor het presidentschap van de Dominicaanse Republiek, en later voor de verkiezingen van 1996, met als hoogtepunt de verkiezingsoverwinning van dr. Leonel Fernández presidentskandidaat van de PLD Dominicaanse Bevrijdings Partij.

Publieke functies[bewerken]

Medina was plaatsvervanger van het Congres, in 1986, 1990 en 1994. Tijdens de constitutionele periode van 90-94 was hij woordvoerder van de PLD, voorzitter van de Commissie sociale zaken en interim voorzitter van het Latijns-Amerikaanse parlement (Parlatino) dat gevestigd is in Brazilië.

In 1994 werd hij verkozen tot voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden, waar hij geconfronteerd werd met de grootste crisis uit de recente geschiedenis van de Dominicaanse Republiek die culmineerde in de ondertekening van het Pacto por la Democracia (verdrag voor democratie).

Hij was twee keer minister van Buitenlandse Zaken (1996-2000 en 2004-2006), coördineerde de acties van overheidsinstellingen, de goede werking van de overheid, de autonome instellingen en andere gedecentraliseerde organen van de staat.

Presidentschap[bewerken]

In 2000 werd hij door de achterban van de partij verkozen als kandidaat voor president van de Dominicaanse Republiek. In de voorverkiezingen van 2004 werd door de directie Strategie en Campagne van de PLD, Leonel Fernández gekozen, waarna deze ook de verkiezingen voor het presidentschap van 2004-2008 won.

Op 20 mei 2012 had Medina bij de verkiezing voor de nieuwe president van de Dominicaanse Republiek, met 51,21% de voorkeur boven Hipolito Mejia, wat overeenkomt met meer dan 2.320.000 stemmen.

Bronnen, noten en/of referenties