Depersonalisatie
| Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts. |
Depersonalisatie is een term uit de psychiatrie. Het is het gevoel buiten de werkelijkheid te staan. Voor iemand die aan depersonalisatie lijdt, lijkt het of hij een andere rol in de wereld speelt, vaag, als in een droom, onbelangrijk. Een patiënt ervaart een scheiding tussen zichzelf en de wereld, zijn identiteit of lichamelijkheid. Mensen die deze gemoedstoestand hebben ervaren, beschrijven het leven vaak alsof het een film is, onecht of wazig. Het besef van de eigen persoonlijkheid wordt minder (vandaar de naam). Wie de symptomen heeft en in de spiegel kijkt, lijkt een onbekende te zien, maar is tegelijkertijd op de hoogte van zijn identiteit. De oorzaak van depersonalisatie ligt vaak in een psychisch trauma.
De gemoedstoestand komt voor als onderdeel van verschillende psychische aandoeningen, met name klinische depressie, bepaalde neurosen en angststoornissen. Als er ook sprake is van wanen, kan depersonalisatie een teken zijn van schizofrenie. Een lijder aan depersonalisatie kan in ernstige gevallen neigen naar zelfmoord. In het DSM-IV is de specifieke depersonalisatiestoornis ingedeeld bij de dissociatieve stoornissen.
Naast de term depersonalisatie wordt ook de term derealisatie gebruikt. De grens is niet altijd duidelijk, maar de richtlijn is dat bij depersonalisatie de persoon zijn geest of lichaam als vreemd ervaart en dat hij bij derealisatie zijn omgeving ziet als onwezenlijk of onecht.
Genezing [bewerken]
Een lijder aan derealisatie kan baat hebben bij contact met lotgenoten. Het is vaak moeilijk voor een lijder aan derealisatie om de ervaringen onder woorden te brengen. Hij/zij kan gevoelens van isolement ervaren wanneer deze de voor hem/haar enige "echte" werkelijkheid instapt, waar het een eenzame bedoening is. Wanneer een lijder aan derealisatie ontdekt dat hij niet de enige met de ervaringen is, zal hij de ervaringen minder serieus nemen. Filosofisch gepieker over de ervaringen maakt de aandoening snel erger.
Derealisatie wordt in stand gehouden door twee elementen: stress en twijfel [1]. Wanneer de achterliggende stress en/of de twijfel over de aard van de aandoening weg wordt genomen, is de kans groot dat de klachten verminderen of verdwijnen.
| Bronnen, noten en/of referenties |