Doo-wop

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het doo wop-ensemble The Ravens in de jaren veertig.

Doo wop is een a capellamuziekstijl uit de Verenigde Staten die zijn hoogtepunt kende in de jaren vijftig. Vaak zong het achtergrondkoortje ritmische niets-betekenende woorden, waaruit ook de naam van de stijl te herleiden is. Van de stijl ging een grote invloed uit de talloze tieners die eigen groepjes met a capella oprichtten. Het genre had het voordeel dat instrumenten niet nodig waren.

De stijl kwam op in de jaren twintig in onder de zwarte bevolking en de Italiaanse immigranten, als mengeling van zonder instrumenten gespeelde jazz, a capellamuziek, scats en opera. Na de piek in de jaren vijftig, zakte de populariteit weer weg in de jaren zestig. Uit de doo wop ontwikkelde zich in de late jaren zeventig de human beatbox-stijl.

De Duitse groep de Comedian Harmonists was een van de weinige Europese beoefenaars van het genre, maar werd door sommige Amerikanen de beste genoemd.

In de surfrock van de Beach Boys, de hits van de Four Seasons, de teenyboppervarianten van de rock-'n-roll uit de late jaren vijftig ( What do you want to make those eyes at me for? van Emile Ford & the Checkmates) en de mid-seventies (Sugar baby love van The Rubettes), in de closeharmonygroepen uit de jaren tachtig als The Deep River Quartet en The Flying Pickets is de invloed van doo wop terug te horen.

Kenmerkende zinnen:

  • shoo-wap-dee-wap-wap
  • showaddywaddy en variant Bob-shu-waddy
  • dun dun dun dun
  • ne ne ne ne ne

Wetenswaardigheden[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties