Duurzaamheidsklasse
Het begrip duurzaamheidsklasse wordt in het Houtvademecum en normbladen gebruikt als aanduiding voor de resistentie van het kernhout van houtsoorten tegen ongunstige omstandigheden. Dit wordt gemeten door onbehandeld hout van verschillende houtsoorten onder vastgelegde testomstandigheden in contact te brengen met de grond en dan te registreren hoe lang het duurt voor het hout aangetast wordt. Er zijn vijf duurzaamheidsklassen (vroeger I tot V, tegenwoordig 1 tot 5): duurzaamheidsklasse 1 betekent dat het kernhout nog goed is na meer dan 25 jaar in contact met de grond.
Voor klasse 2 tot en met 5 geldt respectievelijk: 15-25 jaar, 10-15 jaar, 5-10 jaar en minder dan 5 jaar.[1][2]
Hieronder staan enkele houtsoorten geordend naar duurzaamheidsklasse:
| Duurzaamheidsklasse | Houtsoort(en) |
| 1 | pokhout |
| 2 | taxus, kastanje |
| 3 | notenhout |
| 4 | appel, vuren |
| 5 | essen, esdoorn, linden, populieren, wilgen |
Het meest duurzame hout dat in Nederland in enige afmeting groeit is robinia, klasse 1-2.
Referenties [bewerken]
- ↑ Wegwijs in een woud van hout, jumbowood.punt.nl
- ↑ Hardhout, OnlineTuinieren.nl
