Huisboktor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Huisboktor
Huisboktor
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse: Insecta (Insecten)
Orde: Coleoptera (Kevers)
Familie: Cerambycidae (Boktorren)
Geslacht: Hylotrupes
Soort
Hylotrupes bajulus
Linnaeus, 1758
Larve
Larve
Larve in grenenhout
Larve in grenenhout
Injectiepluggen
Injectiepluggen
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De huisboktor (Hylotrupes bajulus) is een kever uit de familie boktorren (Cerambycidae).

Beschrijving[bewerken]

Afhankelijk van hoe goed de larve het heeft gehad wordt de boktor ongeveer 10 tot 25 millimeter lang, en zoals alle boktorren is het lichaam langgerekt, de poten en tasters zijn dun en sprieterig, de tasters zijn ongeveer de helft van de lichaamslengte en naar achteren gebogen. De kleur is zwart, het halsschild is rond maar heeft twee bultachtige uitsteeksels, op de dekschilden zitten vooraan twee niet altijd goed zichtbare witte haarvlekken met vaak nog lichtere vlekken eromheen, ook het halsschild is behaard met kleine, witte haartjes.

Voedsel[bewerken]

De boktor zelf leeft niet van hout en leeft bovendien maar twee weken. De larve echter is zeer vraatzuchtig en kan meer dan tien jaar oud worden voor de verpopping plaatsvindt, hoewel 4 tot 5 jaar gebruikelijker is en als de omstandigheden gunstig zijn nog sneller. De hoeveelheid aangevreten hout is enorm, en de larven kunnen indien ze al te massaal voorkomen hele dakconstructies wegvreten. In oude gebouwen moet de boktor als een gevaar worden gezien. Ook kunstwerken, tuinhuisjes, kasten en andere houten voorwerpen worden aangevreten, naaldhoutsoorten als vuren en grenen hebben de voorkeur.

Voortplanting[bewerken]

Vrouwtjes leggen na de paring tot 200 eitjes in naden van het hout, de larven komen na enkele weken tot meer dan een maand uit. Ze boren zich in het hout maar blijven de eerste tijd nog vlak onder het oppervlak zitten. Na enige jaren knaagt de larve zich dieper in het hout. Een jonge larve voor de eerste vervelling ziet er uit als een vliegenmade; wit, niet duidelijk gesegmenteerd en wormachtig. De gangen hebben een breedte van 4 tot 5 millimeter en als de larve gaat verpoppen is hij ongeveer 3 centimeter lang. De larve is dan uitgegroeid tot een witte, rups-achtige vorm en de voorkant is twee keer zo dik als de achterzijde, de oranjebruine kop is duidelijk zichtbaar. Na de verpopping knaagt de kever zich rond juni tot september naar buiten; de uitvliegopening is ovaal, bijna een centimeter breed en heeft gerafelde randen.

Bestrijding[bewerken]

Een chemische bestrijding is de beste bestrijding. Gangen dienen te worden opengelegd en daarna moet het hout worden geïmpregneerd door een deskundige. Injecteren is niet nodig dit gebeurt alleen bij de grote houtworm die in de kern van het hout knaagt.

Andere bestrijdingswijzen zijn afhankelijk van het geïnfecteerde hout; een kast of kunstwerk kan in een met koolstofdioxide gevulde ruimte worden gezet waarna de larven spoedig sterven. Als echter constructiedelen zijn aangetast kan een warmtebehandeling uitkomst bieden. Hierbij wordt de luchttemperatuur enige uren op 80 °C gebracht.

Externe links[bewerken]