Elizabeth Bowes-Lyon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elizabeth Bowes-Lyon
1900-2002
Portret van Richard Stone, 1986
Portret van Richard Stone, 1986
Koningin van het Verenigd Koninkrijk
Keizerin van Indië
Koningin van Canada
Koningin van Nieuw-Zeeland
Koningin van Australië
Koningin van Zuid-Afrika
Koningin van Pakistan
Koningin van Ceylon
Periode 1936-1952
Voorganger Mary van Teck
Opvolger Philip Mountbatten, als prins-gemaal
Engelse koningin-moeder
Periode 1952-2002
Voorganger Mary van Teck
Vader Claude George Bowes-Lyon
Moeder Cecilia Nina Cavendish-Bentinck
Elizabeth tijdens de World's Fair van 1939 in New York City.
Uitvaart, aankomst bij de Westminster Abbey

Elizabeth Angela Marguerite Bowes-Lyon (in of nabij Londen[1], 4 augustus 1900Windsor, 30 maart 2002) was de vrouw van koning George VI van het Verenigd Koninkrijk en de moeder van de huidige regerende koningin Elizabeth II. Ze was de laatste keizerin van Indië. Na de dood van George VI werd ze Queen Elizabeth The Queen Mother (de Koningin-Moeder) genoemd.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Ze werd geboren in 1900, als negende van de tien kinderen van Claude George Bowes-Lyon, de veertiende Graaf van Strathmore en Kinghorn, en Cecilia Nina Cavendish-Bentinck, een rechtstreekse afstammeling van de derde Hertog van Portland. Ze trouwde in 1923 met de verlegen prins Albert, hertog van York, de tweede zoon van George V. Daardoor verkreeg zij de titel 'Hertogin (Duchess) van York'. Ze kregen twee dochters, Elizabeth en Margaret.

Kroning[bewerken]

In 1936 trad de toenmalige Britse koning Eduard af om te kunnen trouwen met de gescheiden Amerikaanse Wallis Simpson. Zijn broer Albert werd in 1937 gekroond tot koning George VI. Hij stierf in 1952, waarna Elizabeth de titel "Her Majesty Queen Elizabeth, The Queen Mother" (koningin-moeder) kreeg. In de volksmond werd dit "Queen Mum".

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Elizabeth Bowes-Lyon, tussen 1938 en 1945

Elizabeth werd enorm populair door tijdens de Tweede Wereldoorlog in Londen te blijven, zelfs nadat Buckingham Palace door een Duitse bom was getroffen. Bij voorgaande bezoekjes aan de zwaar getroffen arbeiderswijk East End was ze nog uitgejouwd. Zij zei dat zij door die gebeurtenis de mensen uit die wijk nu recht in het gezicht kon kijken.

De koningin stond bekend om haar anti-nazisme. Hitler noemde haar de "gevaarlijkste vrouw van Europa". Na de oorlog was het gezin mateloos populair, samen met Churchill kregen ze veel huldeblijken van de Britten. Sindsdien verwierf de koningin een soort cult-status, en werd ze met veel respect bejegend.

Privéleven[bewerken]

Elizabeth hield van zingen rond de piano en van kunst, juwelen en antiek. Ze stond ook bekend om haar liefde voor dieren. Ze bezocht vaak races, inclusief het loket van het altijd aanwezige bookmakerskantoor Ladbrokes om een gokje te wagen. Daarnaast had ze een roedel corgi's, die haar altijd gezelschap hielden. (Na haar dood nam haar dochter de honden over.) Haar exclusieve dansfeesten en haar vermogen om 'als een kerel te drinken' waren algemeen bekend. Ze bouwde een privé-collectie met waardevolle kunst in haar residentie, Clarence House. In 1952 kocht ze in Schotland het Castle of Mey, en liet het restaureren met haar eigen geld. Dit kasteel werd geërfd door haar kleinzoon de Prins van Wales. Deze koninklijke residentie staat open voor bezoekers.

Opvattingen[bewerken]

Wat betreft haar morele en politieke opvattingen stond ze te boek als uitgesproken conservatief. Dat prins Charles na de dood van Diana Frances Spencer wellicht zou trouwen met zijn eeuwige liefde Camilla Parker Bowles vond ze helemaal niets[bron?] en het liefst zag ze een regering van Conservatieven met een stevige Labour-oppositie. Ze was een fan van de conservatieve premier Margaret Thatcher.

Queen Mother[bewerken]

Met haar opvallende taaiheid, levenslust en humor was ze op het moment van haar overlijden ouder dan welk lid van welke koninklijke familie ter wereld dan ook. Een jaar later verbrak haar schoonzuster Prinses Alice, Hertogin van Gloucester echter haar leeftijdsrecord. Haar verjaardagen werden landelijk gevierd en, geliefd als ze was, hield zij de populariteit van de Engelse monarchie in stand. Prins Charles noemde haar "het cement van de koninklijke familie" en "een vrouw met wie je kon lachen tot de tranen over je wangen rolden".

Overlijden[bewerken]

Haar wapenschild

Op 30 maart 2002, om 3.15 uur, overleed ze in de Royal Lodge van Windsor Castle aan de gevolgen van een verkoudheid en longontsteking. Kort voor haar was ook haar dochter Margaret overleden. Haar andere dochter Elizabeth zat aan haar sponde. Ze werd 101 jaar oud, en ze werd beschouwd als de laatste victoriaanse vorstin. Op 9 april 2002 kreeg ze een koninklijke ceremoniële begrafenis. Ze werd bij haar echtgenoot en dochter bijgezet in de Saint George's Chapel in Windsor Castle.

Trivia[bewerken]

  • Toen de kleine Elizabeth geboren werd was Victoria nog koningin. Aldus heeft ze zes Britse koningen gekend, en twee troonopvolgers.
  • Op 24 februari 2009 werd een bijna drie meter hoog, bronzen standbeeld onthuld van de koningin-moeder afgebeeld in haar jonge jaren, gekleed in de dracht van de Orde van de Kousenband. Daarachter staat het standbeeld van haar echtgenoot, koning George VI. Op een koperen rand staan taferelen uit haar leven afgebeeld: met haar honden in de tuin, tijdens paardenrennen en bij een van haar bezoeken aan de plat gebombardeerde volksbuurt East End tijdens de Tweede Wereldoorlog.
  • Toen ze stierf had ze zes miljoen euro schulden. Ze had wel tachtig persoonlijke bedienden, waarvan er altijd één 's nachts de wacht hield buiten haar slaapkamerdeur.
  • Naast haar honden hield ze van vissen (op zalm) en van haar paarden die 455 wedlopen wonnen. Ze gokte altijd op de rennen.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. De precieze geboorteplaats is onbekend. Bron: William Shawcross; de officiële biografie, 1909