Emil Jannings
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Emil Jannings (Rorschach (Zwitserland), 23 juli 1884 - Strobl (Oostenrijk), 3 januari 1950) was een acteur, en de eerste winnaar van een Oscar voor Beste Acteur. In 1928 won hij een Oscar voor twee films, The Way of All Flesh en The Last Command. Andere bekende films waarin Jannings speelde zijn The Last Laugh en Othello, de filmversie van het toneelstuk van Shakespeare.
[bewerk] Biografie
Christened Theodor Friedrich Emil Janenz werd geboren in Rorschach (Zwitserland), als zoon van zijn Duitse moeder en Amerikaanse vader, die een theateracteur was. Nadat hij in succesvolle films als The Way of All Flesh en The Last Command had gespeeld in Hollywood, keerde hij in de jaren '30 terug naar Europa. De gesproken-film was namelijk in opkomst, en Jannings was door zijn zeer sterk aanwezige Duitse accent slecht verstaanbaar. In 1930 speelde hij in de Duitse film Der blaue Engel, samen met Marlene Dietrich. Deze film werd een klassieker.
In de jaren '30 en begin jaren '40 speelde Jannings mee in enkele nazi-films, waarin de nazi-ideeën werden gepromoot. Deze rollen zorgen ervoor dat Jannings niet meer terug kon keren naar Hollywood. Na zijn pensioen trok Jannings zich terug in zijn boerderij in Oostenrijk. Hij had daar een eenzaam bestaan.
Op 3 januari 1950 overleed hij in Strobl in Oostenrijk, op 65-jarige leeftijd, aan kanker. Zijn Oscar staat nu in het Berlijnse filmmuseum.
[bewerk] Filmografie
Alle films waar Jannings in de loop der jaren in speelde:
- Varieté
- Othello
- Der blaue Engel
- The Way of All Flesh
- The Last Command
- The Last Laugh
- Faust
- Herr Tartüff
- Waxworks
| Academy Award voor Beste Acteur 1928 voor The Way of All Flesh en The Last Command |
Opvolger: Warner Baxter voor In Old Arizona |

