Europese richtlijn energieprestatie van gebouwen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Europese richtlijn energieprestatie gebouwen, afgekort als EPBD (Energy Performance of Buildings Directive) is de richtlijn 2002/91/EC (EPBD, 2003) van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen[1].

Op 4 januari 2003 is de Europese richtlijn Energy Performance Building Directive (EPBD) gepubliceerd en in werking getreden. De Europese richtlijn energieprestatie van gebouwen (EPBD) heeft tot doel het stimuleren van een verbeterde energieprestatie voor gebouwen in de Europese Unie. Hierbij moet rekening worden gehouden met de klimatologische en plaatselijke omstandigheden buiten het gebouw, de eisen voor het binnenklimaat en de kosteneffectiviteit.

De belangrijkste verplichtingen uit de EPBD (met vermelding van het desbetreffende artikel van de richtlijn):

  • eisen met betrekking tot een algemeen kader voor de methode om de energieprestatie van gebouwen te berekenen (artikel 3);
  • minimumeisen voor de energieprestatie van nieuwe gebouwen (artikel 4 met artikel 5) en van bestaande grote gebouwen, die ingrijpend gerenoveerd worden (artikel 4 met artikel 6) ;
  • de energiecertificering van gebouwen (energielabel) (artikel 7);
  • de regelmatige keuring van cv-ketels (artikel 8) en airconditioningsystemen (artikel 9) in gebouwen.

Elke EU lidstaat heeft een zekere mate van vrijheid om de EPBD te vertalen naar de eigen nationale situatie (subsidiariteitsbeginsel).

Inhoud

[bewerken] Implementatie in de lidstaten

Op 4 januari 2006 sloot de officiële termijn voor de invoering van de EPBD in alle lidstaten van de EU. Bij gebrek aan gekwalificeerde en/of erkende deskundigen voorziet de richtlijn in een extra termijn van drie jaar voor de integrale toepassing van de artikelen 7, 8 en 9 van de richtlijn.
De meeste EU lidstaten ondervinden om verschillende redenen enige vertraging bij de implementatie. Meer informatie hierover is te lezen in zogenaamde "Country Status Reports", te vinden op de website van het EPBD Buildings Platform (zie externe links).

[bewerken] Invoering in Nederland

Nederland kent reeds sinds 1995 minimumeisen voor de energieprestatie van nieuwe gebouwen, in de vorm van de energieprestatie-coëfficiënt (EPC), zowel voor woningen als voor utiliteitsgebouwen.
Nederland liep in Europa voorop met deze integrale energieprestatie-eis.

De invoering van energieprestatiecertificaten voor bestaande gebouwen is in Nederland met twee jaar vertraagd. Per 1 januari 2008 wordt het energielabel in Nederland verplicht. Meer bijzonderheden hierover zijn te vinden op speciale websites van de overheid, met uitgebreide informatie voor professionals en consumenten (zie externe links, Nederland).

Een overzicht van de stand van zaken ten aanzien van de implementatie van de EPBD in Nederland is te lezen in een zogenaamd "Country Status Report", te vinden op de website van het EPBD Buildings Platform (zie externe links).

[bewerken] Invoering in België

Een overzicht van de stand van zaken ten aanzien van de implementatie van de EPBD in België is te lezen in zogenaamde "Country Status Reports", te vinden op de website van het EPBD Buildings Platform (zie externe links). Het EPC (energieprestatiecertificaat) is in Vlaanderen sinds november 2008 verplicht bij de verkoop van woningen en appartementen. Sinds januari 2009 is het document ook verplicht bij de verhuur van wooneenheden, zoals woningen, appartementen en woongebouwen. Het EPC informeert mogelijke kopers of huurders over de energiezuinigheid van een woning. Het EPC is opgebouwd uit 4 gedeelten: - de identificatie van de woning, omvattende de ligging en een foto - de gekleurde indicatiebalk die aangeeft welke energie-kengetal is van de woning. Dit kengetal is echter niet hetzelfde als het E-peil gekend vanuit de EPB-regelgeving voor nieuwbouw en verbouwingen. Het kengatel is een maat voor de energiezuinigheid van de woning. Hoe beter het kengetal van een woning, hoe meer het indicatiepijltje in de groene zone zal liggen (links). Is het kengetal slechter dan gemiddeld, dan zal deze worden aangegeven in de rode zone. - de identificatiegegevens van de energiedeskundige type A - enkele (niet verplichte) aanbevelingen om het kengetal te verbeteren en dus de woning energiezuiniger te maken.

[bewerken] Externe links

[bewerken] Nederland

[bewerken] België

[bewerken] Bronnen

  1. Nederlandse tekst van de richtlijn EPBD (html versie)
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen