Finnmarksvidda

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oostelijk deel van de Finnmarksvidda

De Finnmarksvidda is een hoogvlakte in de provincie Finnmark, in het uiterste noorden van Noorwegen. De hoogvlakte heeft een oppervlakte van meer dan 22.000 km² en ligt op 300 tot 500 meter boven zeeniveau. De hoogvlakte van Finnmarksvidda beslaat ongeveer 36% van de provincie Finnmark. Van Alta in het westen tot aan het schiereiland Varanger in het oosten is de hoogvlakte meer dan 400 kilometer breed en van noord tot zuid is ze minstens zo lang, waarbij ze doorloopt tot in Finland.

Land van de Samen[bewerken]

Finnmarksvidda staat bekend als het land van de Saami en hun grote horden rendieren. De Saami leefden als nomaden en in de toendra kan je hun schuilplaatsen nog terugvinden, schuilplaatsen die ze nog steeds gebruiken in de winterperiode als de mannen hun rendieren opjagen en leiden.

Natuur op de hoogvlakte[bewerken]

De Finnmarksvidda ligt volledig boven de noordpoolcirkel. Op de hoogvlakte vindt men eindeloze berken- en naaldbossen met vele meertjes die gevormd zijn tijdens de ijstijden. In 1976 werd een 1409 km² groot gebied bestempeld als Nationaal park Øvre Anárjohka.

Klimaat[bewerken]

De hoogvlakte ligt in het binnenland van de provincie en het heeft een continentaal klimaat met in de winter de koudste temperaturen in Noorwegen. De koudste temperatuur ooit werd op 1 januari 1886 in Karasjok gemeten en bedroeg -51,4 °C. In de zomer kan de temperatuur oplopen tot 32,4 °C, wat een temperatuursverschil van 84 °C oplevert. De gemiddelde temperatuur op jaarbasis in deze streek bedraagt -2,4 °C en er valt slechts 366 mm neerslag. De gemiddelde temperatuur in Finnmarksvidda ligt lager dan op de noordelijker gelegen eilanden Jan Mayen en Bereneiland.