Ford Transit Connect

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ford Transit Connect
Ford Transit Connect 2010.jpg
Productiejaren 2002-...
Concurrenten Citroën Berlingo
Peugeot Partner
Fiat Doblò
Portaal  Portaalicoon   Auto

De Ford Transit Connect is een compacte bestelwagen gemaakt door Ford en geïntroduceerd in 2002. De Transit Connect maakt gebruik van het voorwielaangedreven Ford C170 platform van de oorspronkelijke internationale Ford Focus - hetzelfde platform dat momenteel wordt gebruikt met de Noord-Amerikaanse Ford Focus. De Connect is vervaardigd door Otosan in een geheel nieuwe fabriek in Gölcük, in de buurt van İzmit, Turkije, en sinds september 2009 in Roemenië door Automobile Craiova. In haar eerste jaar op de Noord-Amerikaanse markt werd de Transit Connect op de North American International Auto Show (NAIAS) bekroond als "North American Truck of the Year 2010". Sinds medio 2009 wordt de Transit Connect geëxporteerd naar de Verenigde Staten en Canada. Het model werd voor het eerst getoond in de Verenigde Staten op de 2008 Chicago Auto Show en het 2010 productiemodel werd geïntroduceerd op de show van 11 februari 2009. De invoering van de Noord-Amerikaanse variant viel samen met een facelift die een vernieuwde grille, een diepere voorbumper en een nieuw dashboard met de schakelinstallatie uit de Focus bracht.

Varianten[bewerken]

Taxi[bewerken]

De Transit Connect was een van de drie finalisten (naast de Karsan V-1 en Nissan NV200) voor New York City's Taxi van Morgen. Het winnende model is beloond met een 10-jarig contract. Uiteindelijk is op 4 mei 2011 voor de Nissan NV200 gekozen.[1]

Transit Connect Electric[bewerken]

Op de 2009 Chicago Auto Show , Ford bevestigde de ontwikkeling van een accu-aangedreven versie van de Transit Connect. Later op de Autosalon van Genève in hetzelfde jaar, toonde Ford een elektrische prototype versie van de Ford Tourneo Connect, die nauw verwant is aan de Ford Transit Connect. Ford kondigde oorspronkelijk Smith Electric Vehicles aan voor het installeren van de elektrische aandrijvingen lithium-ion accu packs in de voertuigen, maar later gingen ze samen met Azure Dynamics Corporation werken, met Johnson Controls-Saft als de batterij-leverancier.

Afbeeldingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties