Francesco Bartolozzi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portret van Barrtolozzi door Anton Raphael Mengs

Francesco Bartolozzi (Florence, 21 september 1727Lissabon, 7 maart 1815) was een Italiaans schilder en graveur die voornamelijk in Engeland werkzaam is geweest.

Bartolozzi was de zoon van een goud- en zilversmid, die hem ook in het vak opleidde. Hij toonde echter al op jonge leeftijd aanleg voor de beeldende kunsten. Hij bezocht de Accademia di Belle Arti in Florence, waar hem door Giovanni Domenico Ferretti en Ignazio Hugford de teken- en schilderkunst werd bijgebracht. Hier sloot hij een vriendschap met de schilder en graveur Giovanni Battista Cipriani die zijn leven lang zou duren en van wiens werk hij talloze gravures maakte. Hoewel Bartolozzi een bekwaam miniatuurschilder was, die ook werkte in pastel en aquarel, legde hij zich al spoedig toe op de graveerkunst.

Van 1745 tot 1751 studeerde hij bij de Venetiaanse graveur Joseph Wagner. Hij trouwde er, vertrok voor enige tijd naar Rome, waarna hij terugkeerde naar Venetië. Zijn roem groeide snel en in 1764 vertrok hij op uitnodiging van de bibliothecaris van koning George III naar Engeland, waar hij al spoedig tot officieel graveur aan het hof werd benoemd en mede-oprichter en lid werd van de Royal Academy of Arts. Bartolozzi was zeer productief en leverde duizenden werken af. Hij maakte vaak gebruik van de in Frankrijk ontwikkelde 'stippeltechniek' en wist deze op eigen wijze te vervolmaken en de reproductie van de werken te verbeteren. Hij excelleerde in de weergave van de menselijke anatomie.

In 1802 vertrok hij naar Lissabon, waar hij directeur werd van de plaatselijke Academie.

Externe links[bewerken]