Gehandicaptentoilet

Een gehandicaptentoilet, (ook wel invalidentoilet of wc voor gehandicapten) is een toilet dat zo is aangepast dat mensen met een lichamelijke beperking er zonder hulp gebruik van kunnen maken. Op veel openbare plekken in de Westerse wereld zijn invalidentoiletten aanwezig.

Aanpassingen

• De wc-pot moet wat hoger zijn dan gebruikelijk om de gebruiker in staat te stellen gemakkelijk van de rolstoel op het toilet te komen, en gemakkelijk van het toilet te komen. De norm is 45-50 cm. boven de vloer.
• Daartoe dienen ook handgrepen en beugels rondom aangebracht te zijn.
• In een gehandicaptentoilet op openbare locaties dient een alarm duidelijk zichtbaar aanwezig te zijn, bijvoorbeeld een rode knop of koord. Dit alarm moet ook geactiveerd kunnen worden vanuit een liggende positie op de grond.
• Het fonteintje en handdoek of -droger dienen op de juiste hoogte aanwezig te zijn. Het fonteintje moet onderrijdbaar zijn.
• De deur moet naar buiten draaien, breed genoeg zijn om gemakkelijk met een rolstoel naar binnen te kunnen.
• Over het algemeen is er voor een invalidentoilet veel meer oppervlak nodig dan voor een doorsnee toilet. Er moet tenminste een keerruimte voor een rolstoel zijn van 150x150 cm. De totale oppervlakte moet tenminste 165x220 of 195x190 cm. zijn.

Nederland

In huis zal een woningaanpassing, zoals voorzieningen aan het toilet, vaak in samenwerking met gemeente (WMO), Thuiszorg en eventueel woningbouwvereniging worden gedaan.

Openbare plekken

In 2004 vond de Bond gehandicapten Haarlemmermeer bij een onderzoek dat van de 42 winkels in het centrum van Hoofddorp er maar één een toilet had dat was aangepast voor gehandicapten. In 2011 werd een positief geluid over culturele voorzieningen van Gorinchem gehoord. Er blijkt echter alleen onderzocht te zijn of mensen met een rolstoel naar binnen kunnen. De toiletten zijn juist een punt van zorg.