George Gaylord Simpson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

George Gaylord Simpson (16 juni 1902 - 6 oktober 1984) was een Amerikaanse paleontoloog en een van de architecten van de moderne synthese binnen de evolutietheorie.

Simpson werd geboren in Chicago als jongste kind van Joseph Alexander Simpson (advocaat) en Helen Julia Kinney. In 1918 beëindigde hij de high school, waarna hij ging studeren aan de University of Colorado. Daarna vertrok hij naar de Yale University waar hij in 1926 afstudeerde in de geologie en paleontologie. Een jaar later werd hij assistent-conservator van het American Museum of Natural History.

In 1958 ontving Simpson de Darwin-Wallace Medal van de Linnean Society of London. Deze kende hen in 1962 de Linnean Medal toe. In 1962 kreeg hij de Darwin Medal van de Royal Society. In 1978 kreeg hij de AIBS Distinguished Scientist Award van het American Institute of Biological Sciences.

Simpson stierf in 1984 aan de complicaties van een langdurige longontsteking.

Moderne synthese[bewerken]

Simpson realiseerde zich dat de evolutiebiologie toe was aan een nieuwe methode. Hij ontwikkelde een theorie die drie soorten evolutie inhield: speciatie, fylogenetische evolutie en kwantumevolutie. Ook introduceerde hij de statische methode voor het beschrijven van fossielen en evolutionaire processen.

Reizen[bewerken]

Simpson heeft beroepshalve alle continenten bereisd (behalve Antarctica).

Bibliografie[bewerken]

  • Quantitative Zoology, 1939 (samen met zijn vrouw Anne Roe)
  • Tempo and Mode in Evolution, 1944
  • Principles of Classification of Mammals, 1945
  • The Meaning of Evolution, 1949
  • Horses, 1951
  • Major Features of Evolution, 1954
  • Principles of Animal Taxonomy, 1964
  • The Geography of Evolution, 1965
  • This View of Life, 1967
  • Splended Isolation: The Curious History of the South American Mammals, 1980
  • Discoveries of the Lost World, 1984
  • The Dechronization of Sam Magruder, (Science-fictionroman uitgegeven in 1996)