Giya Kancheli

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Giya Kancheli (Tiflis , Georgië 10 augustus 1935) is een Georgische componist, die rond 2007 in België verblijft. Hij was in 1995 huiscomponist van deFilharmonie.

Inhoud

[bewerk] Biografie

Al in zijn vroege jeugd was duidelijk dat Kancheli aanleg voor muziek had, maar pas in zijn twintiger jaren besloot hij van muziek zijn beroep te maken. Hij studeerde aan de Tiflis-universiteit tot 1958 (hij haalde daar ook zijn graad) en het Tiflis-conservatorium van 1959 tot 1963; later (1970) zou hij er terugkeren als docent. Zijn muziek drong tijdens het communisme maar weinig door naar het Westen; in de latere jaren ontstond een soort cult om zijn muziek in het Westen te spelen. In zijn vroege composities heeft de volksmuziek uit Georgië nog een grote invloed en zijn invloeden van Bela Bartok hoorbaar; later neemt dat af; de spirituele invloed van Georgië op zijn muziek blijft onverminderd van kracht of neemt zelfs toe.

Kancheli is voorzitter geweest van de Georgische componistenbond en was geëerd kunstenaar van Georgië. Tevens is hij directeur muziek geweest van het Rustavelli-theater in Tbilisi (Tiflis). Hij ontving de staatsprijs voor zijn 4e symfonie (1974).

Vanaf 1992 verbeef hij een tijd in Berlijn. In zijn muziek gaat hij dan steeds vaker terug naar zijn roots; zijn muziek wordt nog spiritueler dan daarvoor. Vergelijkingen met Arvo Pärt dringen zich op. Zijn muziek wordt beschouwend en sereen (haast filmisch) , maar er blijft altijd een dreigende ondertoon doorklinken. Door collegacomponist Rodion Sjtsjedrin wordt hij omschreven als "een temperamentvolle asceet"; een bedwongen Vesuvius. Voor Kancheli geldt inmiddels dat hij zich een vreemde voelt in zowel zijn huidige verblijfplaats (voelt zich erg Georgisch) als in zijn vaderland (voelt zich erg westers).

Van zijn composities verschijnen sinds zijn verblijf in het Westen regelmatig opnamen bij het Duitse label ECM Records.

[bewerk] Oeuvre (gedeeltelijk)

[bewerk] Orkest

  • Concert voor orkest (1961)
  • Symfonie nr. 1 (1967)
  • Symfonie nr. 2: Songs (1970)
  • Symfonie nr. 3 (1973)
  • Symfonie nr. 4: "To the Memory of Michelangelo" (1974)
  • Symfonie nr. 5: "To the Memory of My Parents" (1977)
  • Symfonie nr. 6 (1978-1980)
  • Symfonie nr. 7
  • Rokwa (1999)

[bewerk] Kamermuziek

  • Morning Prayers voor kamerorkest en tape (1990)
  • Midday Prayers voor sopraan, klarinet en kamerorkest (1990)
  • Evening Prayers voor acht altstemmen en kamerorkest (1991)
  • Night Prayers voor strijkkwartet (1992)
  • Valse Boston voor piano en strijkers (1996)
  • Instead of a Tango voor viool, bandoneón, piano en contrabas (1996)
  • In L'Istesso Tempo voor pianokwartet (1997)
  • Sio voor strijkers, piano en percussie (1998)
  • Ninna Nanna voor fluit en strijkkwartet (2008)

[bewerk] Koor/Opera

  • Music for the living, opera in twee acten (1982-1984) voor het Rustavelli Theater;
  • Bright Sorrow Requiem (to the 40th Anniversary of the Victory over Fascism) (1984)
  • Mourned by the Wind (Vom Winde Beweint), liturgie voor altviool en orkest (1989)
  • Psalm 23 voor sopraan en orkest (1993)
  • Lament, concert voor viool, sopraan en orkest (1994)
  • Caris Mere voor sopraan en altviool (1994)
  • Diplipito voor cello, countertenor en kamerorkest (1997)
  • And Farewell Goes Out Sighing... voor viool, countertenor en orkest (1999)
  • Styx voor altviool, gemend koor en orkest (1999)

[bewerk] Bronnen

Diverse CD-releases van zijn muziek en de Engelstalige Wikipedia.

[bewerk] Externe links

 
Persoonlijke instellingen