Gram-Schmidtmethode
De Gram-Schmidtmethode is een algoritme waarmee men van een verzameling vectoren een orthogonaal stelsel maakt door van elke volgende vector de component te bepalen, die orthogonaal is met alle vorige. Die component verkrijgt men als het verschil met de projectie op de deelruimte, die wordt voortgebracht door de vorige vectoren. Door elke vector vervolgens nog eens te normeren verkrijgt men een orthonormale verzameling vectoren. De vraag of een verzameling vectoren al dan niet orthogonaal of orthonormaal is, hangt van het gebruikte inproduct.
De methode is vernoemd naar Jørgen Pedersen Gram en Erhard Schmidt, maar is van oudere datum en werd al gevonden door Laplace en Cauchy. In de theorie van Lie-groepen is de methode veralgemeend door Kenkichi Iwasawa.
Methode [bewerken]
In een vectorruimte met inproduct (genoteerd als
) zijn de vectoren
gegeven. De Gram-Schmidtmethode berekent de orthogonale vectoren
als volgt:
voor
is:
De formule toont hoe de projectie van
op de vorige vectoren
bepaald is als de som van de afzonderlijke projecties:


