Grote Muur (astronomie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Grote Muur, of preciezer CfA2 Grote Muur, is de op een na grootste structuur die bekend is in het heelal.

Het is een aaneenrijging van verschillende superclusters (waaronder de Coma supercluster en Hercules supercluster) op ongeveer 200 miljoen lichtjaar afstand. Daarnaast is de Grote Muur 500 miljoen lichtjaar lang, 300 miljoen lichtjaar breed en maar 15 miljoen lichtjaar dik. Dit zijn echter snel berekende hypotheses. De Grote Muur is in 1989 ontdekt door Margaret Geller en John Huchra.

Men weet niet hoeveel verder de muur verder loopt en of er nog andere zijn (hypothetisch wel). Het gas en stof dat het Melkwegstelsel verduistert, hebben nog niet tot degelijke resultaten geleid. Het is tot dusver onmogelijk om astronomisch te bepalen hoe groot de muur echt is.

Men stelt wel de hypothese dat het heelal eigenlijk een web is van zulke 'muren' en dat het heelal een vermoedelijke doorsnede heeft van 15 miljard lichtjaar. Tussen de muren zitten de zogenaamde voids, de grote leegten. De grootste leegte die tot nu toe is gevonden, is de Leegte van Boötes, met een diameter van bijna 125 MPc (= 407,5×106 lichtjaar).

De grootste bekende heelalstructuur is de Grote Muur van Sloan, ontdekt in 2003, en die bijna 1 miljard lichtjaar van ons is verwijderd. De Grote Muur van Sloan heeft een lengte van 1,37 miljard lichtjaar.

Groot, groter, grootst[bewerken]

  • De Grote Muur heeft een inhoud van circa 2,25 1024 lj3 (kubieke lichtjaar), dat is ongeveer 9,46×1043 km3.
  • Ter vergelijking: de Grote Muur is waarschijnlijk 739.062.500.000.000.000 keer langer dan de Chinese Muur (ca. 6200 km lang).