Harttransplantatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Getransplanteerd hart
Getransplanteerd hart

Een harttransplantatie is een medische ingreep waarbij het hart van een (overleden) donor wordt geplaatst (transplantatie) in een patiënt wiens hart niet meer in staat is om de patiënt in leven te houden. Na een succesvolle transplantatie heeft de patiënt met een ruilhart (of donorhart) een levensverwachting van nog ongeveer 15 jaar.

Louis Washkansky, een Poolse emigrant naar Zuid-Afrika, was eerste mens bij wie met succes een harttransplantatie werd toegepast. Op 3 december 1967 werd de harttransplantatie uitgevoerd in het Groote Schuur Ziekenhuis in Kaapstad door een 31-hoofdig artsenteam. De operatie nam ruim 5 uur in beslag. Donor was de 25-jarige Denise Darvall, die vlak voor de transplantatie op Washkansky bij een auto-ongeluk dodelijk was verongelukt. De operatie stond onder leiding van dr. Christiaan Barnard. Washkansky overleed 18 dagen na de ingreep aan een longinfectie wegens een verzwakt immuunsysteem.

Er worden tevens gecombineerde hart-longtransplantaties uitgevoerd. De kans op een goed resultaat ligt bij deze combinatievorm iets hoger dan bij een harttransplantatie alleen.