Hendrik I van Brandenburg
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Hendrik I | ||
| 1256-1318 | ||
| Markgraaf van Brandenburg | ||
| Periode | 1266-1318 samen met Otto IV, Otto V en Waldemar | |
| Voorganger | Johan I | |
| Opvolger | Hendrik II | |
| Vader | Johan I van Brandenburg | |
| Moeder | Judith van Saksen | |
Hendrik I van Brandenburg (21 maart 1256 - 14 februari 1318), bijg. zonder Land, was een zoon van markgraaf Johan I van Brandenburg en Judith van Saksen. Hij volgde zijn vader op in 1266 en regeerde samen met zijn halfbroer Otto IV tot in 1308 en met Waldemar vanaf 1308. Hendrik was markgraaf in Havelland en in Landsberg-Delitzsch en deed afstand van het keurrecht.
Huwelijke en kinderen[bewerken]
Hij was in 1298 gehuwd met Agnes van Beieren (-1345), een dochter van hertog Lodewijk II van Beieren, en weduwe van Hendrik de Jonge (-1298), zoon van landgraaf Hendrik I van Hessen, en kreeg de volgende kinderen:
- Hendrik II van Brandenburg (1308-1320)
- Sophia (1300-1356), erfgename van Landsberg en de Saksen-Palts, in 1327 gehuwd met hertog Magnus I van Brunswijk (1304-1369)
- Judith, in 1318 gehuwd met hertog Hendrik II van Brunswijk-Grubenhagen.
