Johan I van Brandenburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johan I
1213-1266
Johan I (zittend) en Otto III
Johan I (zittend) en Otto III
Markgraaf van Brandenburg
Periode 1220-1266 samen met Otto III
Voorganger Albrecht II
Opvolger Otto IV, Otto V & Hendrik I
Vader Albrecht II van Brandenburg
Moeder Mathilde van de Lausitz

Johan I (1213 - 4 april 1266) was de oudste zoon van markgraaf Albrecht II van Brandenburg en Mathilde van de Lausitz. Hij volgde zijn vader op in 1220 en regeerde samen met zijn broer Otto III. Hij erkende Rooms koning Willem van Holland en koos in 1257 mee voor Alfons X van Castilië als Rooms koning, waarmede Brandenburg voor het eerst gebruikmaakte van zijn keurrecht. Hij bevorderde handel en de oprichting van steden en stichtte onder meer Berlijn, Frankfurt (Oder) en Neubrandenburg. Johan interfereerde in de Deense troonstrijd en nam daarbij koning Erik V van Denemarken gevangen. Johan was getrouwd met:

en kreeg volgende kinderen: