Hiëroglief

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Egyptische hiërogliefen
Maya-hiërogliefen

Een hiëroglief of hiëroglyfe is een pictogram dat een woord, morfeem of klank uitbeeldt. De term verwees oorspronkelijk naar de Egyptische hiërogliefen, maar wordt ook toegepast op de Anatolische hiërogliefen en Maya- en Mi'kmaq-geschriften en soms ook op Chinese hanzi. De naam hiërogliefen of hiëroglyfen is via het Frans ontleend aan het Grieks, waar het "heilige inkervingen" betekent.

De Egyptische hiërogliefen werden lange tijd als "onvertaalbare" tekens gezien. Het lukte de Fransman Jean-François Champollion in 1822 om ze te ontcijferen, met behulp van de Steen van Rosetta. Daarop stond een tekst met eenzelfde inhoud in drie talen: het Oudgrieks, het Demotisch en het Egyptische hiërogliefenschrift.

De Arabische geleerde Ibn Wahshiyya slaagde er in de 10de eeuw al in om het hiërogliefenschrift grotendeels te ontcijferen.[1][2]Dit deed hij door de hiërogliefen in verband te brengen met de Koptische taal, die toentertijd in Egypte nog gebruikt werd door Koptische priesters. Ibn Wahshiyya ontdekte, zoals Champollion acht eeuwen later, dat hiërogliefen niet (alleen) ideogrammen zijn, maar ook klanken uitbeelden. Zijn boek, Kitab Shawq al-Mustaham, werd in 1806 vertaald door de Oostenrijker Joseph Hammer.[3]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties