Hoogduits

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het woord Hoogduits (Duits: Hochdeutsch) heeft meerdere betekenissen. In de taalkunde duidt het twee verschillende dingen aan:

Taal[bewerken]

Germaans Hoogduits
 p  pf
 t  ts
 k  x of kx

Vergelijk Nederlands appel - Hoogduits Apfel, Nederlands maken - Hoogduits machen. In de Zwitserse dialecten is deze klankverschuiving het verst doorgevoerd (Kind klinkt daar als kxind).

De grens tussen Hoog- en Laagduits (Nederduits) loopt langs de zogenaamde Benrather Linie. Het Hoogduits omvat de dialecten die ten zuiden van deze denkbeeldige lijn worden gesproken, waaronder het Alemannisch (incl. het Zwitserduits), het Beiers-Oostenrijks en het Zwabisch. Het eerste boek in het Oudhoogduits is de Abrogans, een verklarend en vertalend woordenboek Latijn-Duits uit de 8ste eeuw na Christus.

Jodendom[bewerken]

Daarnaast duidt men in Nederland met 'Hoogduits' ook wel 'Asjkenazisch' aan; zoals in 'Hoogduitse synagogen'.

Zie ook[bewerken]