Variëteit (taalkunde)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Het begrip variëteit wordt in de taalkunde gehanteerd ter omschrijving van doorgaans onderling moeilijk te onderscheiden begrippen als taalfamilie, taal, streektaal, dialect, groepstaal, register enz. Wanneer een variëteit interne variatie vertoont, kunnen binnen die variëteit weer subvariëteiten worden onderscheiden, die soms als 'dialect' of als 'variant' worden betiteld.
Ter illustratie: de variëteit West-Germaans kent vele subvariëteiten, zoals het Nederlands, Nedersaksisch, Fries, Engels, Hoogduits, Nederduits, Limburgs enzovoorts. Nemen we de variëteit Engels, dan kunnen we weer subvariëteiten zoals het Brits Engels, Australisch Engels en het Canadees-Engels onderscheiden, die op hun beurt ook weer allemaal subvariëteiten kennen.
|
Geplaatst op:
30-10-2009 |
Dit artikel is een beginnetje over taal. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. |  |
