Howard Gardner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Howard Gardner (Scranton (Pennsylvania), 11 juli 1943) is een psycholoog van de Harvard-universiteit.

Hij is vooral bekend geworden door de meervoudige intelligentie theorie. Deze wijkt sterk af van de traditionele opvattingen over intelligentie en de daarop gebaseerde intelligentietesten.

Hij vond zijn inspiratie in een project over de artistieke begaafdheid van kinderen. Hij werkte ook met hersenbeschadigde patiënten.

Intelligentie[bewerken]

Gardner was enorm gefascineerd over de jonge leeftijd waarop zulke begaafdheden tevoorschijn kwamen. De selectiviteit waarmee patiënten door gehoorbeschadigingen worden getroffen, viel hem op. Bijvoorbeeld: er was een patiënt met een beschadigde linker hersenhelft; daardoor kon deze niet meer praten. Diezelfde patiënt was nochtans wel in staat liedjes te zingen. Dit kwam doordat de muzikale rechterhersenhelft nog wel intact was. Dit soort patiënten konden vloeiend een tekst lezen, maar ze konden hem niet begrijpen.

Hierdoor was Gardner ervan overtuigd dat intelligentie niet als een op zich staande of algemene bekwaamheid kan worden beschouwd. Dit houdt ook een pakket mentale bekwaamheden,die zich onafhankelijk van elkaar kunnen manifesteren, in en die ook door afzonderlijke delen in de hersenen worden gestuurd. Hij onderscheidde in 1983 zeven ruime categorieën van intelligentie. De eerste drie noemde hij de verbale, ruimtelijke en mathematische. De 4 volgende categorieën gaven aanleiding tot veel controversen, omdat ze niet pasten in het beeld dat men tot dan toe over intelligentie had. Volgens Gardner waren dit, de muzikale bekwaamheid, de lichamelijke vaardigheden, de behendigheden in de sociale omgang en zelfkennis.

Type van intelligentie Voorbeelden van taken waarin deze intelligentie gebruikt wordt.
Verbale een boek lezen; een tekst, verhaal of gedicht schrijven, gesproken woorden begrijpen
Logisch-mathematische wiskundige problemen oplossen; logisch redeneren
Ruimtelijke van de ene plaats naar een andere komen; een wegenkaart lezen; reiskoffers op een goede manier in de koffer van de wagen leggen zodat de beschikbare ruimte optimaal benut wordt
Muzikale een liedje zingen; een muziekstuk componeren; een trompet bespelen, de structuur van een muziekstuk beoordelen
Lichamelijke dansen, basketbal spelen, een kilometer lopen, een bal gooien
Interpersoonlijke (sociale vaardigheden) een relatie aangaan met andere mensen, het gedrag, de gevoelens en de motieven van anderen proberen te begrijpen
Intrapersoonlijke (zelfkennis) zichzelf begrijpen

Volgens hem kan elke bekwaamheid, door een specifieke hersenstoornis, worden vernietigd en kan dat elk op een extreme manier bij speciaal begaafde mensen aanwezig zijn. Elk van de 7 categorieën leidt tot specifieke cognitieve vaardigheden.

Bij elke mens is elk van de 7 mogelijkheden als ruw bouwmateriaal aanwezig.

Gardner beweert dat zijn visie op intelligentie toelaat verschillen tussen de culturen te verwerken. Intelligentie is zeker niet samen te brengen tot één IQ-score.

Voor zijn theorie over de meervoudige intelligentie kreeg Gardner in 1981, de MacArthur Prijs.