Hrabanus Maurus
Hrabanus (of Rhabanus of Rabanus) Maurus (Mainz, circa 780 – Winkel (Rheingau), 4 februari 856) was één van de grootste geleerden van de vroege middeleeuwen.
Hij stamde uit een Frankisch adellijk geslacht en werd op circa tienjarige leeftijd in het klooster Fulda ondergebracht. Daar kreeg hij als benedictijner monnik onderwijs in de Angelsaksische traditie van Bonifatius. Nadat Hrabanus in 801 diaken was geworden werd hij door de abt Ratgar naar Tours gestuurd om daar een opleiding te volgen onder Alcuin.
Na een jaar studie keerde hij terug naar Fulda waar hij het geven van onderwijs op zich nam. Later werd hij hoofd van de kloosterschool. Hij verzamelde een enorme hoeveelheid aan manuscripten en Hrabanus' roem als leraar verspreidde zich snel door Europa - hij leidde mensen op als Otfried von Weißenburg, Walahfrid Strabo en Lupus van Ferrières - en in 814 werd hij tot priester gewijd. Toen abt Eigil in 822 overleed, werd Hrabanus tot nieuwe abt gekozen.
Onder invloed van Hrabanus ontwikkelde Fulda zich tot het culturele en geestelijke centrum van het Oost-Frankenrijk. Ook wijdde hij zich aan het bouwen van kerken in de omgeving en verstevigde hij het eigendom van de abdij van Fulda. Daarnaast spande hij zich in om de artistieke talenten van de monniken te ontwikkelen.
Ongelukkigerwijze kwam Hrabanus terecht in een politiek conflict toen hij keizer Lotharius steunde tegen diens broers. Toen Lotharius werd verslagen door Lodewijk de Duitser, vluchtte Hrabanus naar de Petersberg nabij Fulda, totdat hij in 847 -- na een verzoenend gesprek met Lodewijk, als opvolger van Otgar van Mainz -- aartsbisschop van Mainz werd. In die periode verkreeg hij faam wegens zijn liefdadigheid: in Winkel in 850 voorzag hij enkele weken lang meer dan 300 mensen per dag van voedsel tijdens een hongersnood in de Rheingau.
Hrabanus was een zeer veelzijdig schrijver. Hij schreef gedichten, hymnen, preken, en hagiografische geschriften. Ook schreef hij commentaren op bijna alle bijbelboeken. Wellicht zijn meest bekende werk is De laudibus sanctae crucis, een collectie van figuurgedichten ter ere van het heilige kruis. Zijn werk werd zo gewaardeerd dat Hrabanus de titel Praeceptor Germaniae kreeg: “Leermeester van Germania”.
[bewerken] Werk
- De laudibus sanctae crucis
- De videndo Deo
- De modo penitentiae
- De clericorum institutione
- Liber de computo
- De universo
- De ecclesiastica disciplina
- De sacris ordinibus, sacramentis divinis et vestimentis sacerdotalibus
- De anima
- Allegoriæ
- Pœnitentium liber
- Pœnentiale
- De magicis artibus
- De oblatione puerorum
- De vitiis et virtutibus
- De rerum naturis (een encyclopedisch werk)
| Voorganger: Otgar van Mainz |
Aartsbisschop van Mainz 847-856 |
Opvolger: Karel van Aquitanië |
