Hypercalcemie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Hypercalcemie
ICD-10 E83.5
ICD-9 275.42
DiseasesDB 6196
MedlinePlus 000365
eMedicine med/1068emerg/260 ped/1062
MeSH D006934
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Een hypercalcemie is een te hoog calciumgehalte in het bloed (Griekse 'hyper' betekent 'boven' of 'veel'). Calcium is nodig voor de opbouw en het onderhoud van de botten en de tanden, bij de werking van zenuwen en spieren, bij de bloedstolling en bij de transport van stoffen in de lichaamscellen. Als men te veel calcium tot zich neemt (door het nemen van te veel melkproducten), is er een grotere kans op het krijgen van verschillende soorten kanker. Er is een limiet gezet op de maximale hoeveelheid calcium per dag. Dit is 1500 mg calcium per dag.

Aanbevolen hoeveelheid[bewerken]

De aanbevolen hoeveelheid calcium per dag ligt tussen de 700 mg en 1000 mg per dag. Voor vegetariërs ligt de calciumhoeveelheid rond de 350 mg per dag. Vanaf de geboorte tot en met het tiende levensjaar is de aanbevolen hoeveelheid calcium 400-800 mg per dag. Het lichaam is in staat calcium op te nemen in de botten tot ongeveer 35 jaar. Belangrijk hierbij is beweging en belasting van de botten én zonlicht. Na 35 jaar worden de botten alleen nog maar brozer.

Calciumtekort[bewerken]

Het is echter ook mogelijk om een calciumtekort te krijgen, een hypocalcemie. Dit door het te weinig nemen van calcium, bijvoorbeeld uit melkproducten. Dit kan de afbraak van botten (osteoporose) als gevolg hebben. Bij kinderen kan het leiden tot rachitis en spierkrampen.