Ice Age: Continental Drift

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ice Age: Continental Drift
Regie Steve Martino
Mike Thurmeier
Producent John C. Donkin
Lori Forte
Scenario Michael Berg
Jason Fuchs
Hoofdrollen Ray Romano
Queen Latifah
Denis Leary
Jennifer Lopez
Nicki Minaj
Muziek John Powell
Montage James Palumbo
David Ian Salter
Cinematografie Renato Falcão
Distributie 20th Century Fox
Première Vlag van Verenigde Staten 13 juli 2012
Vlag van Nederland 30 juni 2012
Genre Animatie, Avontuur, Komedie
Speelduur 88 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $95,000,000
Opbrengst $161,161,245
Nominaties 4 nominaties
Voorloper Ice Age: Dawn of the Dinosaurs
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Ice Age: Continental Drift is een Amerikaanse animatiefilm uit 2012 en het vervolg op Ice Age: Dawn of the Dinosaurs.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Het verhaal speelt zich een paar jaar later af dan de vorige film. Peaches - de dochter van Manny en Ellie - is al een puber, en gaat om met andere jongensmammoeten. Manny wil dat echter niet. Sid wordt verrast door zijn familie, uiteraard laten zij hem weer achter, behalve zijn knorrige oma: Granny. Nadat een compleet continent op drift is geslagen, raken onze helden gescheiden van de kudde.

Ellie moet de kudde leiden. Ondertussen gebruikt het trio Manny, Diego en Sid (en Granny) een blok ijs als schip. Echter na een storm zien ze een (ijs)schip. Kapitein Gutt neemt hen gevangen. Diego ontmoet Shira, een vrouwelijke sabeltijger. Manfred, Sid, Diego en Granny komen weer vrij. Diego nodigt Shira uit om mee te gaan, uiteraard wil ze dat wel. Manny, Sid, Granny, Shira en Diego komen uiteindelijk weer terug bij Ellie, Peaches en Louis, Peaches' vriend.

Kapitein Gutt wil wraak en bindt Ellie vast. Manny vecht met Gutt op een blok ijs. Uiteindelijk gooit Manfred Gutt met zijn slurf naar een blok ijs, en drijft weg, waarna hij wordt gevangen door sirenes. Terwijl Manny nog op het ijsblok staat zwemt een walvis met Sid en Granny er in voorbij. De kudde gaat naar een eiland, waar een groep klipdassen leeft. Ze hebben Manny, Diego, Sid en Granny meegeholpen met hun plan, want hun thuis is verwoest door de scheur.

Ook dit verhaal heeft een subplot waar Scrat in speelt. Als Scrat een schatkaart vindt gaat hij op reis naar de grootste nootjesschat in de geschiedenis. Hij wordt ook gevangen op Gutts schip maar ontsnapt, als hij Scratlantis vindt, de plaats waar de schat is, ziet hij heel wat Scrats en Scrattés. Hij ziet een reuzennoot en pakt die vast, maar dan komt er een overstroming, die hij wel overleeft, maar hij komt in de woestijn terecht.

Rolverdeling[bewerken]

Engelse stemmen[bewerken]

Hoofdpersonages:

Piraten:

Overige personages:

Nederlandse stemmen[bewerken]

Hoofdpersonages:

Piraten:

Overige personages:

Vlaamse stemmen[bewerken]

Hoofdpersonages:

Piraten:

Overige personages:

Achtergrond[bewerken]

De titelsong van deze film, We are, werd ingezongen door de Amerikaanse actrice en zangeres Keke Palmer. Ook komt het liedje Chasing The Sun van The Wanted meerdere keren aan bod in de film.

Voorafgaand aan de film speelt men een kortfilm over Maggie Simpson, een figuur uit de Simpsons. Deze film kreeg de titel The longest daycare. In de film komen geen gesproken woorden voor. De bijhorende muziek werd gecomponeerd door Hans Zimmer.

Bronnen, noten en/of referenties