Invoer (handel)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Invoer is het inkopen van goederen uit het buitenland. Het is een synoniem van import.

Het invoeren van goederen gebeurt vaak uit noodzaak, omdat producten te duur geproduceerd worden in eigen land of er gewoon niet aanwezig zijn. België voert bijvoorbeeld een bepaald fruit in omdat het in het land zelf niet aanwezig is.

Belastingvrij invoeren[bewerken]

Als een ondernemer goederen invoert uit andere landen, dan is die levering in veel gevallen belastingvrij. De afnemer ontvangt dan een factuur met 0% btw. Hij berekent de btw dan en geeft deze aan in eigen land. Ook diensten aan ondernemers in andere landen zijn vaak belastingvrij. Ook dan geldt dat de afnemer de btw betaalt in eigen land. Binnen de EU geldt dit niet voor afnemers die geen btw-aangifte hoeven te doen, zoals particulieren, boeren en stichtingen. Die betalen altijd de btw over invoer uit andere EU-landen.

Gegevens aanleveren voor statistieken[bewerken]

Wanneer goederen de Europese Unie worden ingevoerd uit niet-EU-landen, dan moet de ondernemer gegevens over de import aanleveren bij Intrastat. Goederen van buiten de EU moeten doorgaans bij de douane worden ingeklaard, wat vaak een hoop administratieve handelingen vereist.

Importeren van auto's in Nederland[bewerken]

Een privépersoon dient bij het importeren van auto's uit een land dat deel uitmaakt van de Europese Unie de volgende stappen te doorlopen:

  • De aankoop wordt gedaan bij de verkoper in het buitenland.
  • De auto wordt vervoerd naar Nederland. Hiervoor heeft men export-kentekenplaten nodig of men kan de auto naar Nederland vervoeren op een vrachtwagen of auto-ambulance. Men kan ook vragen aan de verkoper om de auto in Nederland af te leveren.
  • Hierna wordt de auto vervoerd naar een kantoor van de RDW. Met een eendagskenteken kan men met het voertuig zelf rijden. Dit kenteken kan men aanvragen bij de RDW en is gratis. Met dit eendagskenteken mag men op de dag van keuring van en naar de RDW rijden (alleen op Nederlands grondgebied). Wanneer men dit eendagskenteken aanvraagt, dan krijgt men een kentekenbewijs van dit eendagskenteken thuisgestuurd. Het kenteken mag men vervolgens zelf op een wit stuk karton geschreven worden (bijvoorbeeld met een dikke viltstift). Dit stuk karton moet op de auto worden bevestigd (één voorop en één achterop). Naast een kenteken is er een verzekering nodig. Deze verzekering kan worden afgesloten bij een verzekeraar (en kost ongeveer 25 euro).
  • Bij de RDW wordt de auto gecontroleerd (bijvoorbeeld of de auto niet gestolen is). Vervolgens wordt het oude (buitenlandse) kentekenbewijs ingenomen. De buitenlandse APK kan worden overgenomen indien men dit wenst. Dit betekent dat de vervaldatum van de buitenlandse APK wordt overgenomen door de RDW. De diensten van de RDW die in deze stap worden genoemd kosten in totaal 100,25 euro (prijzen 2012).
  • Bij de RDW kan men tegelijk aangifte doen voor de BPM bij de Belastingdienst. Hiervoor dient men een ingevuld formulier over te leggen. Dit formulier dient te worden ingevuld en te worden geprint voordat men naar de RDW gaat. Het formulier kan niet ter plekke worden ingevuld. Het formulier heet "Aangifte bpm voor niet-vergunninghouders" en kan gedownload worden van de website van de Belastingdienst.
  • De Belastingdienst stuurt een aanslag voor de BPM. Deze dient men te betalen.
  • Na betaling van de BPM stuurt de RDW het nieuwe kentekenbewijs op.
  • Met het kentekenbewijs kan men naar een (willekeurige) producent van kentekenplaten. Daar laat men de kentekenplaten maken.
  • Na het bevestigen van de kentekenplaten op de auto (en het afsluiten van een WA-verzekering), mag men de weg op.

Zie ook[bewerken]