Jan Borluut

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jan Borluut (ca. 1250 - vermoord, Gent, vóór 1306) was een Gentse patriciër.

Jan Borluut was de zoon van Boudewijn Borluut en Truna Uutberghe, en afkomstig uit een rijk patriciërsgeslacht van wolhandelaren, waarvan de leden van de 13de tot de 16de eeuw onafgebroken magistraatsfuncties bekleedden in Gent. Hij was getrouwd met Heldewin de Vos maar had geen kinderen. Hij was familie van Elisabeth Borluut, die samen met haar echtgenoot Joos Vijd opdracht gaf tot het maken van het bekende schilderij Het Lam Gods (1432), dat in de Doopkapel van de Sint-Baafskathedraal hangt.

Jan Borluut was een vechtersbaas die zich ontwikkelde tot krijgsheer. Hij nam deel aan de slag bij Woeringen. Na doodslag in een vete op een andere patriciër werd hij verbannen uit Gent. Op 11 juli 1302 voerde hij een groep Gentenaars aan tijdens de Guldensporenslag tegen de Fransen, terwijl het Gentse stadsbestuur, de zogenaamde XXXIX, aan de zijde van de Franse koning stonden. Na de slag werd hij tot ridder geslagen en in triomf teruggebracht naar de Gentse stad, wat aldaar op gemengde gevoelens werd onthaald. Later werd hij door zijn vijanden in Gent vermoord.

De kreet "Groeninge veld! Groeninge veld!" werd nadien de wapenspreuk van de familie Borluut.

Op de gevel van het romaans herenhuis op de Korenmarkt, het zogeheten Borluutsteen, is het wapenschild van de familie te zien: drie lopende herten.

In Sint-Denijs-Westrem staat het Borluutkasteel, dat ook naar deze patriciërsfamilie is genoemd.

Literatuur[bewerken]

  • 1938 Het Gentse stadspatriciaat tot omstreeks 1302 - F. Blockmans.
  • 1850 "Généalogie de la noble et ancienne famille Berluut" - Gustave van Hoorebeke