Jonathan Safran Foer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jonathan Safran Foer

Jonathan Safran Foer (Washington D.C., 21 februari 1977) is een Joods-Amerikaanse schrijver. Hij woont in Brooklyn, New York en is getrouwd met de schrijfster Nicole Krauss.

Hij redigeerde A Convergence of Birds, en zijn verhalen zijn gepubliceerd in de Paris Review en de New Yorker.

Zijn eerste roman, Everything is Illuminated (Alles is verlicht), werd uitgegeven in 2002. Het verscheen al snel in de internationale bestsellerslijsten en won verschillende literaire prijzen, waaronder de National Jewish Book Award en de Guardian First Book Award. Een eerdere versie van het boek ("The Very Rigid Search", The New Yorker, June 18, 2001) werd verfilmd door Liev Schreiber in 2005.

Het boek beschrijft een hopeloze zoektocht naar de wortels van de grootvader van de schrijver. Met een vage foto op zak reist hij naar Oekraïne af om op zoek te gaan naar de mensen die zijn grootvader tijdens de oorlog zouden hebben gered. Met behulp van een gids/vertaler en diens grootvader (en de hond Sammy Davis Junior, Junior) wordt de onbezonnen zoektocht ondernomen. Het verhaal is tegelijkertijd uiterst komisch en diep-tragisch. Vanuit verschillende perspectieven wordt een geraffineerd en intrigerend verhaal verteld, waarin verleden en heden langzaam naar elkaar toe groeien en een fascinerende mythe (of waarheid) ontstaat.

Foers tweede roman, Extremely Loud and Incredibly Close (Extreem luid & ongelooflijk dichtbij) werd uitgegeven in 2005. Het verhaal draait om de 9-jarige Oskar, die zijn vader verloor tijdens de aanslag op de Twin Towers op 11 september 2001. Zijn grootouders wisten te ontkomen aan het bombardement op Dresden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Na de dood van zijn vader vindt hij in een vaas een sleutel in een envelop met het opschrift 'Black'. Ervan uitgaande dat zijn vader hem een boodschap wilde nalaten, gaat hij in New York op zoek naar het slot waar deze sleutel op past.

Foers derde boek, Eating Animals (Dieren Eten) werd gepubliceerd in 2009. Het is geen roman zoals zijn overige boeken, maar een informatiever boek. Toen hij op het punt stond vader te worden, begon hij zich af te vragen waar het voedsel vandaan komt dat hij zelf at en dat ook zijn zoon zou gaan eten. Zijn vragen brachten een zoektocht naar antwoorden met zich mee. Toen hij zag wat er in de voedselindustrie gebeurt, besloot hij dat dit te belangrijk was om dit voor zichzelf te houden en schreef hij er een boek over. Het boek is geen pleidooi voor het veganisme of het vegetarisme. Foer haalt zowel de positieve punten als de negatieve punten aan van het consumeren van dierlijke producten en interviewt mensen van beide partijen. Verder worden de beschrijvingen afgewisseld met persoonlijke anekdotes. Na zijn onderzoek heeft hij besloten om vegetariër te worden.