Karl Kehrle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karl Kehrle

Karl Kehrle (ook bekend als Broeder Adam) (Mittelbiberach, Duitsland, 3 augustus 1898Devon, Engeland, 1 september 1996 was een benedictijner monnik, bijenhouder en ontwikkelaar van de Buckfastbij.

Door gezondheidsproblemen werd Karl Kehrle door zijn moeder op elfjarige leeftijd naar Buckfast Abbey in Dartmoor gestuurd, waar hij als Broeder Adam toetrad tot de orde en in 1915 als hulp op de imkerij van het klooster werd ingezet.

Twee jaar daarvoor was een parasiet, Acarapis woodii, zijn opmars begonnen vanaf het eiland Wight en breidde zich uit over geheel Groot-Brittannië, waarbij alle inheemse bijen werden vernietigd. In 1916 bereikte de parasiet het klooster en werden 30 van de 46 bijenvolken gedood. Alleen de volken met Apis Mellifera Carnica en Apis Mellifera Ligustica koninginnen overleefden. Geïnspireerd door zijn waarnemingen van de weerstand tegen de acarose van buitenlandse bijenrassen, kreeg Broeder Adam zijn eerste idee, dat zou uitgroeien tot de Buckfastbij. In 1917 ontstond de stam die aan de basis ligt van de Buckfastbij, de eerste kruising: bruine ligustica x dar van de oude inheemse bij (leerbruine koninginnen). Aan het eind van het seizoen bedroeg het aantal volken 100.

Op 1 september 1919 kreeg Broeder Adam, wegens pensionering van Broeder Columban, de leiding over de imkerij van Buckfast Abbey. Geïnspireerd door het boek Bienen Zuchtungskunde van de jonge professor Ludwig Armbruster volgden in 1920 zijn eerste F1-kruisingen met de Apis Mellifera Cypria. Na bestudering van de bijen en de nadelen van de toenmalige bijenkasten, ging Broeder Adam over op grotere bijenkasten (12-raams Dadant) in een andere opstelling.

In 1925 startte hij zijn beroemde teeltstation in Dartmoor. Dit geïsoleerde station was zeer geschikt om geselecteerde kruisingen te verkrijgen. Vanaf 1930 tot 1987 heeft broeder Adam gewerkt aan verbetering van zijn Buckfastbij door het analyseren en inkruisen van bijenrassen uit het Zuiden van Europa, het Nabije Oosten en Afrika.

In 1964 werd hij gekozen tot lid van het bestuur van de Bee Research Association, de latere International Bee Research Association. Hij vervolgde zijn studie van de Buckfastbij en zijn reizen tijdens de jaren zeventig en ontving verscheidene prijzen, zoals de Order of the British Empire (1973) en het Duitse Bundesverdienstkreuz (1974). Terwijl Broeder Adam op de hellingen van de Kilimanjaro in Kenia en Tanzania op zoek was naar een voor hem geschikte bij werd hij op 2 oktober 1987 door de Landbouwfaculteit van de Zweedse Universiteit voor Landbouwwetenschappen benoemd tot eredoctor. Dit roerde hem zeer en hij zag het als een erkenning van het wetenschappelijke karakter van zijn onderzoek. Twee jaar later werd hij ook Eredoctor aan de University of Exeter in Engeland.

Op 2 februari 1992, op de leeftijd van 93 jaar, werd hij door de nieuwe abt geforceerd afgezet als leider van de imkerij van het klooster. Hij kreeg toestemming om enkele maanden in zijn geboortestad Mittelbiberach bij zijn nicht Maria Kehrle door te brengen. Vanaf 1993 leidde hij een teruggetrokken leven op Buckfast Abbey en werd de oudste monnik van de Engelse Benedictijner Orde. In 1995, op 97-jarige leeftijd, verhuisde hij naar een nabij gelegen verpleeghuis. Zijn vroegere assistent Peter Donovan maakte op 1 september 1996 zijn overlijden bekend. Hij werd 98 jaar.

Externe link[bewerken]