Klooster van Dafni

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Klooster van Daphni
Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving:
Kloosters van Daphni, 0sios Loukas en Nea Moni (Chios)
Een mozaïek in een Dafni-klooster
Een mozaïek in een Dafni-klooster
Land Vlag van Griekenland Griekenland
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria i, iv
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 537
Inschrijving 1990 (14e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

Het Klooster van Dafni (of Daphni) (Grieks: Μονή Δαφνίου, Moní Dafníou) is een klooster bij Dafni, een wijk van de gemeente Chaïdari in de Griekse bestuurlijke regio (periferia) Attika (Griekenland). Het klooster staat sinds 1990 als onderdeel van de inschrijving Kloosters van Daphni, Osios Loukas en Nea Moni op de werelderfgoedlijst van UNESCO.

Dafni ligt aan de Heilige Weg naar het vroegere heiligdom van Eleusis. De belangrijkste bezienswaardigheid is het Byzantijnse klooster, het klooster van Dafni. Dit klooster is een werelderfgoed.

Mythe[bewerken]

Tijdens een jachtpartij werd de god Apollon verliefd op de knappe Daphne. Toen zij echter niet wilde ingaan op zijn avances en probeerde te vluchten, zette Apollon haar achterna. Het wanhopige meisje smeekte de goden haar kuisheid te vrijwaren: Zeus verhoorde haar gebed ... en veranderde haar in een laurierboom, dafnè in het Grieks. Sindsdien groeiden er op deze plek veel laurierbomen, en de gefrustreerde Apollon tooide zich voortaan bij voorkeur met lauriertwijgen. Andere bronnen situeren dit verhaal wel in het Tempedal in Thessalië.

Geschiedenis[bewerken]

In Dafni bouwden de oude Atheners een heiligdom voor Apollon, dat in 395 n.C. werd verwoest door plunderende Goten.

In de 6e eeuw werd onder keizer Justinianus een eerste klooster gesticht op de plek van de oude tempelruïnes. Eind 11e eeuw, de tweede bloeiperiode van de Byzantijnse kunst, werd het kloostercomplex, gewijd aan de Hemelvaart van Maria, totaal vernieuwd met als pronkstuk een grote kerk die met schitterende mozaïeken werd versierd.

Na de verovering door de westerse Kruisvaarders in 1204 maakte de eerste Franse hertog van Athene, Otto de la Roche, van de Byzantijnse een katholieke kerk, bestemde die tot zijn familiegraf en schonk in 1211 het gehele klooster aan een cisterciënzergemeenschap uit Bourgondië. Verscheidene Franse hertogen werden er bijgezet. De cisterciënzers bouwden in de 13e eeuw ook de gotische voorhal, en verwerkten daarbij één Ionische zuil, afkomstig van de antieke Apollon-tempel.

In 1458 schonken de Turken het klooster terug aan de orthodoxe christenen. Uit die periode dateren de huidige kloostergang en de monnikenverblijven. Tijdens de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog had het klooster veel te lijden, en werd uiteindelijk door de monniken verlaten in 1821. Eerst na 1890 werd de kerk gerestaureerd en werden de gehavende mozaïeken in eer hersteld. De oorspronkelijke marmeren vloeren en wandbekledingen zijn niet bewaard gebleven, en ook de mozaïeken hebben erg geleden, maar toch is de kerk van Dafní een hoogtepunt van Byzantijnse kunst.

Wijnfeest[bewerken]

In de buurt van het klooster heeft elke maand september in een mooi park het beroemde "wijnfeest van Dafní" plaats, waar men met zang en dans kan proeven van alle Griekse wijnsoorten.