LantarenVenster

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

LantarenVenster is een film- en muziektheater aan de Otto Reuchlinweg onderin het gebouw New Orleans en daarnaast, op de Wilhelminapier in Rotterdam. Het neemt deel aan het samenwerkingsverband Cineville.

Het theater (eerder elders gevestigd) doet al ruim een eeuw dienst als cultureel centrum.

Geschiedenis[bewerken]

LantarenVenster was jarenlang gevestigd aan de Gouvernestraat 133 in het centrum van Rotterdam - de plaats van het huidige dans- en theatercentrum De Gouvernestraat, in een van de weinige vooroorlogse panden in de stad die nog een culturele bestemming hadden. Het pand werd in 1909 geopend als Ons Huis, een instelling die gezien kan worden als een maatschappelijke werkinstelling. Waar men naar theatervoorstellingen kon, maar er was bijvoorbeeld ook een dokter gevestigd. Het Oude Westen ontsnapte aan het bombardement op Rotterdam en Ons Huis werd door de bezetter in gebruik genomen als hospitaal. In 1949 ontwierp J.B. Bakema een filmzaal die 't Venster genoemd werd, waarmee het pand een functie als filmtheater en expositieruimte kreeg. Voor Bakema was 't Venster zijn maatschappelijk statement. De foyer was tegelijk expositieruimte, onder de bezielende leiding van Johan Huijts. Kunstcentrum 't Venster het thuis van De Venstergroep, een ensemble van Rotterdamse kunstenaars bleef lange tijd een niet alleen voor Rotterdam, unieke avant garde plek, bekend tot ver buiten de grenzen. In de jaren vijftig werd door J.B. Bakema het oude vlakkevloertheater van Ons Huis omgebouwd tot een moderne theaterzaal die De Lantaren ging heten. De Lantaren en 't Venster vervulden los van elkaar hun functie en hadden beide hun eigen ingang en foyer.

In 1972 werd de Lantaren heropend na een intensieve verbouwing onder leiding van architect Sjoerd Schamhart. Naar een idee van Adriaan van der Staay, directeur van de Rotterdamse Kunststichting, was de Lantaren een 'Artslab' waar onder leiding van professionals de gelegenheid bestond voor kunstenaars in werkplaatsverband te werken aan het produceren van hun grafische producten, video- en filmprgramma's. Deze werkplaatsen werden veel gebruikt en waren bijzonder succesvol. Na acht jaar vertrok de grafische werkplaats naar elders en kwam het gebouw volledig ter beschikking voor theater en film. 1972 was ook het jaar dat 't Venster een van de lokaties was waar onder leiding van Huub Bals de eerste editie van Internationaal Filmfestival Rotterdam plaatsvond, dat toen onder de naam Film International Rotterdam startte. Begin jaren tachtig werd 't Venster verkocht aan De Lantaren waarmee Theater LantarenVenster ontstond zoals het tot halverwege 2010 bestond. Datzelfde jaar november, opende LantarenVenster haar nieuwe locatie op de Wilhelminapier in het gebouw New Orleans van de Portugese architect Alvaro Siza. De opening werd verricht door koningin Beatrix.

Naamsvoering[bewerken]

De naam 'Lantaren' verwijst naar de glaskoepel die zich vroeger boven de grote theaterzaal bevond, destijds zo gebouwd vanuit de gedachte dat men bij een theatervoorstelling ook daglicht moest kunnen zien. Deze lantaren is inmiddels niet meer zichtbaar. De naam 'Venster' vindt zijn oorsprong in de gedachte dat een filmvertoning een 'venster op de wereld' was.

Op de locatie van voor 2010 voerde de kunstorganisatie nog haar bedrijfsnaam met een schuine streep: Lantaren/Venster.

Bekende namen in LantarenVenster[bewerken]

LantarenVenster heeft veel bekende namen over de vloer gehad, velen daarvan destijds nog als relatief onbekende artiest. Zo hebben onder vele anderen de Talking Heads, Nick Cave and the Bad Seeds, Sex Pistols, Depeche Mode, de Dire Straits, John Hiatt, UB40 en U2 in de jaren '80 in de Lantaren een optreden gegeven, meer recent hebben jazzmuzikanten als Branford Marsalis en Herbie Hancock opgetreden in het Rotterdamse theater.

Externe link[bewerken]