Dire Straits

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dire Straits
Dire Straits in Noorwegen (1985) (v.l.n.r. John Illsley, Mark Knopfler en Jack Sonni)
Dire Straits in Noorwegen (1985)
(v.l.n.r. John Illsley, Mark Knopfler en Jack Sonni)
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1977-1995
Oorsprong Newcastle, Vlag van Engeland Engeland
Genre(s) Rock, Rock-'n-roll, Hardrock
Label(s) Phonogram Records
Vertigo Records
Warner Bros.
Verwante acts The Notting Hillbillies
Ex-leden
Zanger Mark Knopfler
Gitarist David Knopfler
Gitarist Hal Lindes
Gitarist Jack Sonni
Bassist John Illsley
Drummer Terry Williams
Drummer Pick Withers
Toetsenist Alan Clark
Keyboard Guy Fletcher
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Dire Straits (1977-1995) was een Britse rockband met als veruit bekendste lid zanger-gitarist-songwriter Mark Knopfler. De band is onder andere bekend geworden met nummers als Sultans of Swing, Private Investigations, Brothers in Arms en Money for Nothing.

De band had meteen grote successen met zijn debuutalbum Dire Straits en de single Sultans of Swing. In 1985 verscheen Brothers in Arms, een van de eerste volledig digitaal opgenomen platen. Het album is met 269 weken in de Nederlandse Album Top 100 het langst genoteerde album aller tijden, al zijn dit geen aaneengesloten weken.

Na 1995 heeft Dire Straits niets nieuws meer uitgegeven en nog eenmaal opgetreden.

Dire Straits en Mark Knopfler verkochten samen meer dan 120 miljoen albums en singles.[1] In Nederland verkocht de band ruim 2,5 miljoen platen.[2]

Bandbiografie[bewerken]

Het begin (1977-1979)[bewerken]

Mark Knopfler, zijn jongere broer David Knopfler, John Illsley en Pick Withers hebben de band in 1977 opgericht. De naam Dire Straits (Ned: Ernstig in het nauw zitten) verwijst naar de financiële moeilijkheden die de band in zijn beginjaren kende en is verzonnen door een vriend van John Illsley.[3][4] De band schraapte 120 pond bij elkaar en besloot een demotape met vijf nummers op te nemen. De tape bevatte de nummers Wild West End, Sultans of Swing, Down to the Waterline, Sacred Loving en Water of Love. Ze stuurden deze tape naar de dj Charlie Gillett die een show genaamd Honky Tonkin had op BBC Radio London.[5] Gillett vond de muziek zo goed dat hij Sultans of Swing in zijn show draaide.

Twee maanden later tekende Dire Straits een contract met Phonogram Records en werd Ed Bicknell de manager.[6]

De band ging door met het maken van demotapes voor de radio en er werd gewerkt aan het album Dire Straits dat werd opgenomen in de Basing Street studios in Londen in februari 1978 voor een budget van 12.500 pond.[3] Het werd uitgegeven door Vertigo Records, een onderdeel van Phonogram, en werd aanvankelijk geen succes.

Nadat het nummer Sultans of Swing, dat ook op het debuutalbum stond, opnieuw steeg in de Britse hitlijsten, kwam er interesse van de grotere platenlabels. Dit leidde tot een contract met het Amerikaanse platenlabel Warner Bros. Records, en zo werd het debuutalbum Dire Straits hetzelfde jaar wereldwijd opnieuw uitgegeven. Er werd ditmaal veel reclame voor het album gemaakt en zo bereikte het album meerdere top 10-plaatsen in verschillende hitlijsten.[6]

Het volgende jaar ging Dire Straits op zijn eerste Noord-Amerikaanse tour. Ze gaven 51 uitverkochte concerten over een periode van 38 dagen. Bob Dylan, die de band in Los Angeles had zien spelen, was zo onder de indruk dat hij Mark Knopfler en drummer Pick Withers uitnodigde om op zijn volgende album, Slow Train Coming, te komen spelen.

Het tweede album van Dire Straits, Communiqué, werd opgenomen in december 1978 en uitgegeven in juni 1979. Ook dit album kwam in de hitlijsten terecht; plaats 11 in de Verenigde Staten en plaats 8 in het Verenigd Koninkrijk. In Nederland behaalde het album zelfs de derde positie. Wereldwijd werd het album meer dan 7 miljoen keer verkocht.[7]

Muziekstijl verandert (1980-1984)[bewerken]

Dire Straits begon in 1980 te werken aan een derde album, Making Movies, dat in oktober van dat jaar uitkwam. Tijdens deze opnamesessies verliet David Knopfler de band om een solocarrière te beginnen. De sessies gingen door met de invallers Sid McGinnis en Roy Bittan. Nadat deze sessies waren afgerond sloten toetsenist Alan Clark en gitarist Hal Lindes zich aan bij de band.[3]

Making Movies werd gekenmerkt door lange en complexe nummers. De succesvolste single van het album was Romeo and Juliet. Het album kwam in zowel Nederland als in het Verenigd Koninkrijk op een vierde plaats terecht.

Het vierde album van Dire Straits, Love over Gold uit september 1982 werd goed ontvangen met een eerste plaats in de Nederlandse en de Britse hitlijsten. Opmerkelijk was dat het album slechts vijf nummers bevatte en meer dan 40 minuten duurde. Mark Knopfler schreef alle liedjes van het album waaronder Private Investigations. Dit nummer werd een groot succes en behaalde een top 5-notering in de hitlijsten van het Verenigd Koninkrijk en Nederland stond het vier weken op nummer 1. Love over Gold werd 2 miljoen maal verkocht tijdens de eerste zes weken nadat het werd uitgebracht.

Vlak na het uitkomen van het album verliet drummer Pick Withers de band. Zijn vervanger was Terry Williams.[3]

In 1983 werd er een ep onder de naam ExtendedancEPlay uitgegeven door de band terwijl Love over Gold nog steeds in de hitlijsten stond. De ep bevatte onder andere het nummer Twisting by the Pool dat een top 20-hit werd in het Verenigd Koninkrijk. Dire Straits ging tevens op wereldtournee. Deze tournee werd gevolgd door een dubbelalbum genaamd Alchemy. Het album was een opname van twee liveconcerten.

Ondanks het uitkomen van de ep en het dubbelalbum was het in de jaren 1983 en 1984 grotendeels stil rondom de Dire Straits. Dit kwam doordat Mark Knopfler druk was met het producen van een nieuw album voor Bob Dylan: Infidels. Tevens produceerde hij in deze tijd ook nog voor de band Aztec Camera en zanger Willy DeVille en schreef hij het nummer Private Dancer dat de doorbraak voor Tina Turner betekende als solo-artiest. Het nummer was oorspronkelijk bedoeld voor het album Love over Gold.[8]

Het grote succes en de gevolgen (1985-1990)[bewerken]

Guy Fletcher werd de nieuwe keyboardspeler, hij kan tevens gitaar spelen

Dire Straits begon eind 1984 met het opnemen van een vijfde studioalbum: Brothers in Arms. De bezetting van de band werd tijdens deze opnamesessies opnieuw veranderd: Guy Fletcher werd de tweede keyboardspeler. Gitarist Hal Lindes verliet de band[9] en werd vervangen door Jack Sonni. Omar Hakim werd tijdens deze opnames de tweede drummer.

Brothers in Arms werd het bestverkochte album van 1985 in het Verenigd Koninkrijk en het album stond ruim 6 jaar lang genoteerd in de Nederlandse Album Top 100.[10] Nummers als Money for Nothing, So Far Away, Walk of Life, Your Latest Trick en Brothers in Arms kwamen hoog in de hitlijsten terecht. De band won met het nummer Money for Nothing zelfs een Grammy Award voor "Best Rock Performance by a Duo or Group with a Vocal" en werd genomineerd voor acht MTV Video Music Awards waarvan het er twee won.[11][12] De clip van het nummer stond aan het begin van een nieuw tijdperk op het gebied van videoclips omdat het één van de eerste computergeanimeerde video's was.

In de jaren 1985 en 1986 ging de band weer op wereldtournee wat een enorm succes werd. In een tijdsbestek van twee jaar heeft de band 247 concerten gegeven in meer dan honderd verschillende steden. Philips sponsorde deze tour en zag het als een ultieme gelegenheid om hun "nieuwe" cd-speler aan de man te brengen.

In de Verenigde Staten was Brothers in Arms eveneens een groot succes. Het album stond negen weken op nummer 1 in de Top Pop Album Chart van het tijdschrift Billboard.

In 1987 ging Mark Knopfler zich vooral richten op het maken van soundtracks voor films en zijn solocarrière. Dire Straits hergroepeerde zich in 1988 voor een groots concert ter ere van de jarige Nelson Mandela. Ze speelden hierbij samen met Eric Clapton.[13] Drummer Terry Williams verliet na dit concert de band.

In september 1988 stopte de band, althans voor een tijdje. Het grote succes van Brothers in Arms en de wereldtournee was de bandleden te veel geworden. In oktober 1988 werd er vervolgens een greatest hits-album uitgegeven onder de naam Money for Nothing. Ook dit album werd een groot succes en behaalde de nummer 1-positie in het Verenigd Koninkrijk en Nederland.

Mark Knopfler besloot in 1989 een nieuwe band op te richten: The Notting Hillbillies. Guy Fletcher, Brendan Croker en Steve Phillips vormden de bezetting. Deze nieuwe band, die gericht was op countrymuziek, toerde voor een jaar door het land en ze waren tevens te zien in de Amerikaanse comedyserie Saturday Night Live.[14]

Reünie en laatste albums (1991-1995)[bewerken]

In januari 1991 besloten Knopfler, John Illsley en manager Ed Bicknell de band nieuw leven in te blazen. Dire Straits had nu vier leden: Knopfler, Illsley en keyboardspelers Alan Clark en Guy Fletcher.

De band begon met het opnemen van een nieuw album, deze keer vergezeld door vele gastmuzikanten waaronder gitaristen Paul Franklin en Phil Palmer, percussionist Danny Cummings en saxofonist Chris White. Jeff Porcaro speelde drums tijdens de opnamesessies, maar wees een aanbod af om de band fulltime bij te staan vanwege zijn verplichtingen bij Toto.

In september 1991, zes jaar na Brothers in Arms werd het laatste studioalbum uitgegeven onder de naam On Every Street. Het album werd met gemengde reacties ontvangen maar werd toch een commercieel succes. Er werden drie nummers van het album als single uitgegeven. Het laatste van deze drie nummers, The Bug, bevatte achtergrondzang van Vince Gill, die ook een uitnodiging had gekregen om fulltime in de band te komen spelen maar ook hij wees deze uitnodiging af.[15] Ondanks de wat tegenvallende reacties van critici behaalde het album wel een nummer 1-notering in het Verenigd Koninkrijk en Nederland, maar werd het lang niet zo'n groot succes als Brothers in Arms.

In de jaren 1991 tot 1992 vond tevens de laatste wereldtournee plaats. Alhoewel ook deze tournee weer overal volle stadions en een enthousiast publiek opleverde had Mark Knopfler genoeg van deze grote stadiontours. Het laatste concert werd gegeven op 9 oktober 1992 in Zaragoza in Spanje. Van de tournee verscheen in 1993 het succesvolle livealbum On the Night, waar later nog een dvd-versie van is verschenen.

Dire Straits gaf nog een laatste album uit onder de naam Live at the BBC voordat de band uiteenviel. Het was een livealbum waarin nummers stonden die in 1978 tijdens een concert van BBC werden gespeeld. In zeven van de acht nummers is de originele bezetting van Dire Straits te horen.

Uiteenvallen en reünies (1995-heden)[bewerken]

Hoewel Dire Straits nooit officieel uit elkaar is gegaan, hebben ze sinds 1995 niets nieuws meer uitgegeven en hebben ze sindsdien nog eenmaal samen opgetreden.

"Het werd gewoon te groot. Als iemand mij één goede kant van beroemdheid kan noemen, zou ik het graag willen horen."
— Aldus Mark Knopfler over het uiteengaan van de band.[16][17]

In 1996 lanceerde Mark Knopfler zijn carrière als solo-artiest met het album Golden Heart.[6][9]

Dire Straits, in de bezetting van Knopfler, John Illsley, Alan Clark en Guy Fletcher, was voor de laatste keer te horen op 19 juni 1999 tijdens het huwelijk van Illsley.[13]

Na 1995 zijn er nog twee compilatiealbums uitgebracht: Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits in 1998 en The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations in 2005. Deze albums bevatten de grootste hits van de band en op het laatstgenoemde album staan tevens solonummers van Mark Knopfler.

In 1998 stond het album Brothers in Arms voor de 222e week in de Britse album charts en werd het dertien maal onderscheiden met platina. In Nederland werd de plaat vijf maal platina.

In 2005 werd een nieuwe versie van het album Brothers in Arms uitgegeven onder de naam Brothers in Arms (20th Anniversary Edition). Het album werd wederom een groot succes en het won een Grammy Award voor Best Surround Sound Album.[18] Het was een limited edition.

Sinds de stop van Dire Straits in 1995 heeft Mark Knopfler geen interesse getoond om de band nog nieuw leven in te blazen. In 2008 wees Knopfler een verzoek van Illsley af om de band weer op te starten, hij wilde zich liever richten op zijn solocarrière.[19] Alan Clark treedt sinds enkele jaren op met enkele anderen onder de naam 'The Straits', waarmee ze Dire Straits-nummers ten gehore brengen.[20]

Stijl[bewerken]

Mark Knopfler speelt hier op de Pensa

Dire Straits debuteerde in een tijdperk waarin de punkmuziek zeer populair was.[21] Dat de rockband als buitenbeentje toch succesvol werd, ligt volgens velen aan het unieke geluid van Mark Knopfler en zijn verfijnde gitaarspel.[22] Het blad Rolling Stone plaatste hem op plaats 27 in de lijst van 100 beste gitaristen aller tijden.[23]

De band werd in het begin nog aangezien als new wave-band maar dat veranderde al snel met het debuutalbum Dire Straits.[24] Alhoewel de band altijd in het genre rock heeft gespeeld, kan de muziek van Dire Straits in twee tijdsvakken worden ingedeeld: vóór en na 1980. Vóór 1980 werden er simpele muziekteksten geschreven en waren de nummers kort. De nummers gingen over de belevenissen van Knopfler in de steden Newcastle en Leeds. In 1980 werd er een nieuwe bezetting neergezet die meer succes moest gaan hebben. De band ging vervolgens in het volgende album, Making Movies, experimenteren met langere nummers en complexere teksten. Het werd een enorm succes en de band zou deze muziekstijl de rest van zijn verdere carrière behouden. Enkel het album On Every Street kende een iets andere stijl. Knopfler besloot om op dit album met een nieuwe gitaar te spelen: de Pensa-Suhr, een handgemaakte gitaar die hij reeds eerder bespeelde tijdens het Knebworth Festival en tijdens Nelson Mandela's Birthday Tribute in het Wembley Stadium in 1988. Het gevolg was een meer symfonisch geluid dan de vorige albums.

Kenmerkend bij veel nummers van de band zijn verder de lange intro's en het ontbreken van een refrein. In veel nummers is tevens een gitaarsolo van Knopfler te horen.

Bijna alle nummers van Dire Straits zijn geschreven door Knopfler. Slechts drie nummers zijn niet geheel door hem geschreven. Dit zijn Tunnel of Love, Money for Nothing en What's the Matter Baby.

De muziek van de band is vooral geïnspireerd door muzikanten als Bob Dylan, Eric Clapton, J.J. Cale, Randy Newman en Chet Atkins.[25]

Bezetting[bewerken]

1rightarrow blue.svg zie bezetting van Dire Straits.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Dire Straits 1978 05-08-1978 2 34
Communiqué 1979 09-06-1979 3 22
Making Movies 1980 01-11-1980 4 17
Love over Gold 1982 02-10-1982 1(8wk) 24
ExtendedancEPlay 1983 -
Alchemy 13-03-1984 24-03-1984 2 23 Livealbum
Brothers in Arms 14-05-1985 25-05-1985 2 269
Money for Nothing 25-10-1988 29-10-1988 1(7wk) 181 Verzamelalbum
On Every Street 10-09-1991 28-09-1991 1(10wk) 58 Best verkochte album van 1991
On the Night 10-05-1993 22-05-1993 2 25 Livealbum
Live at the BBC 26-06-1995 08-07-1995 25 12 Livealbum
Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits 29-09-1998 07-11-1998 6 73 Verzamelalbum
The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations 2005 12-11-2005 23 29 als Dire Straits & Mark Knopfler / Verzamelalbum
Alchemy - Live (20th Anniversary Deluxe Edition) 2010 15-05-2010 65 1* Livealbum
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits 1998 31-10-1998 3 29 Verzamelalbum
The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations 2005 19-11-2005 14 27 als Dire Straits & Mark Knopfler / Verzamelalbum

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Sultans of Swing 1978 19-08-1978 10 8
Water of Love / Down to the Waterline 1978 28-10-1978 tip10 -
Lady Writer 1979 28-07-1979 18 5
Tunnel of Love 1980 25-10-1980 tip4 -
Romeo and Juliet 1981 -
Private Investigations 1982 11-09-1982 1(4wk) 11
Twisting by the Pool 1983 05-02-1983 5 7
Love over Gold (Live) 1984 10-03-1984 tip9 -
So Far Away 1985 27-04-1985 31 5
Money for Nothing 1985 13-07-1985 tip4 -
Walk of Life 1985 21-12-1985 20 8
Money for Nothing / Brothers in Arms 1989 12-08-1989 27 4
Calling Elvis 1991 31-08-1991 2 10
Heavy Fuel 1991 16-11-1991 24 3
On Every Street 1992 07-03-1992 tip17 -
The Bug 1992 13-06-1992 29 3
You and Your Friend 1992 19-12-1992 39 3
Encores (ep) 1993 22-05-1993 4 10
Ticket to Heaven 1994 09-07-1994 33 3

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
Brothers in Arms 28 22 7 9 11 15 19 20 19 13 21 19 15 11 11 14
Calling Elvis - - - - - - - 1484 1565 1967 1530 1493 1808 1421 1551 1708
Money for Nothing 331 443 325 252 198 306 279 304 303 268 262 255 225 215 195 234
On Every Street - - - - - - 1120 951 973 1439 931 955 975 836 823 940
Private Investigations 57 19 14 7 17 24 29 31 35 25 37 36 47 49 66 70
Romeo and Juliet 432 - - 269 203 331 295 316 320 302 358 326 314 306 276 353
So Far Away - - - - - - - - - - 1307 1294 1446 1307 1278 1381
Sultans of Swing 20 16 10 16 15 27 28 27 28 28 32 25 30 28 21 27
Telegraph Road - - - - - - - 329 85 371 81 73 97 73 52 52
Tunnel of Love - 472 - 353 285 473 461 560 543 485 547 473 700 609 540 623
Twisting by the Pool - - - - - - - 1748 1924 - - - - - - -
Walk of Life 170 213 147 173 164 178 207 210 244 192 329 315 341 309 306 355
Water of Love 981 - - 933 1001 1217 1184 1224 1685 1317 1634 1372 1731 1596 1632 1654
Why Worry - - - - - - 1323 783 707 1198 897 826 964 834 947 993

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Sultans of swing - The very best of 2002 02-03-2002 1(1wk) 91
On the night 2003 04-10-2003 6 30
Alchemy - Live 2010 15-05-2010 5 25
Sultans of swing - Live in Germany 2011 12-02-2011 12 2

Nominaties en prijzen[bewerken]

Nominaties[bewerken]

De belangrijkste nominaties:

Jaar Categorie Prijs
1980 Best New Artist Grammy Awards
Best Rock Vocal Performance By A Duo Or Group - Sultans of Swing
1986 Album of the Year - Brothers in Arms
Record of the Year - Money for Nothing
Best Stage Performance Video - Money for Nothing MTV Video Music Awards
Best Concept Video - Money for Nothing
Best Direction - Money for Nothing
Best Special Effects - Money for Nothing
Viewer's Choice - Money for Nothing
Best Art Direction - Money for Nothing
Best Editing - Money for Nothing
Most Experimental Video - Money for Nothing
Best Overall Performance - Money for Nothing
Favorite Pop/Rock Single - Money for Nothing American Music Awards
1992 Best Music Video, Short Form - Calling Elvis Grammy Awards

Prijzen[bewerken]

De belangrijkste gewonnen prijzen:

Jaar Categorie Prijs
1983 Best British Group Brit Awards
1985 Best Rock Performance By A Duo Or Group – Money for Nothing Grammy Awards
1986 Best Music Video, Short Form - Brothers in Arms
International Album of the Year - Brothers in Arms Juno Awards
Best British Group Brit Awards
Video of the Year - Money for Nothing MTV Video Music Awards
Best Group Video - Money for Nothing
1987 Best British Album - Brothers in Arms Brit Awards
2006 Best Surround Sound Album - Brothers in Arms (20th Anniversary Edition) Grammy Awards
Bronnen, noten en/of referenties

Referenties

  1. (en) Dire Straits sold 120 million albums John Illsley.com, 5 mei 2009
  2. Perfectie bij Dire Straits De Telegraaf, 29 juni 2009
  3. a b c d (en) Dire Straits Biography Sing365.com, 5 mei 2009
  4. Engels-Nederlands Woxikon.nl, 6 september 2009
  5. (en) Presentatie BBC BBC.co.uk, 5 mei 2009
  6. a b c (en) Dire Straits Biography Musicianguide.com, 5 mei 2009
  7. (en) Verkoopcijfers Communiqué Last.fm, 17 september 2009
  8. (en) Info over nummers Songfacts.com, 17 september 2009
  9. a b (en) Biography Online VH1.com, 6 mei 2009
  10. (en) Chart statistieken in het VK Chartstats.com, 22 mei 2009
  11. (en) MTV Award-winnaars Mtv.com, 9 mei 2009
  12. (en) IMDb 28ste editie Grammy Awards IMDb.com, 22 mei 2009
  13. a b (en) Biography Mark-Knopfler-new.co.uk, 6 mei 2009
  14. (en) Saturday Night Live op IMDb IMDb.com, 19 september 2009
  15. (en) Vince Gill biografie Vincegill.com, 17 september 2009
  16. (en) Interview met John Illsley BBB.co.uk, 6 mei 2009
  17. Nieuwsbericht Dire Straits Sentimento.nl, 17 september 2009
  18. (en) Overzicht Grammy winnaars 2006 Grammy.com, 22 mei 2009
  19. (en) Nieuwssite News.bbc.co.uk, 6 september 2009
  20. Verslag The Straits, 013 Tilburg, 28 Maart 2012 Maxazine, 30 maart 2012
  21. (en) Biography, news, videos Contactmusic.com, 7 mei 2009
  22. Catalogus Muziekweb.nl, 7 mei 2009
  23. (en) Beste gitaristen Rollingstone.com, 6 september 2009
  24. Info over de band Music-brains.nl, 6 september 2009
  25. (en) Dire-Straits-Biography Metrolyrics.com, 7 mei 2009

Bronnen

  • (en) Dafydd Rees & Luke Crampton - Rock Stars Encyclopedia - DK Publishing, 1996 - ISBN 978-0789446138

Externe links