Rootsrock

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rootsrock
Een optreden van Wilco in 2007
Een optreden van Wilco in 2007
Stilistische oorsprong rock,
country,
blues,
folk,
folk rock,
rock and roll,
roots revival
Culturele oorsprong Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vaak toegepaste instrumenten zang,
akoestische gitaar,
elektrische gitaar,
basgitaar,
drums,
piano,
harmonica,
Mainstreampopulariteit 1960 - heden
Subgenres
country rock,
Southern rock,
heartland rock,
swamp rock
Fusiongenres
alternative country,
cowpunk
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Rootsrock of roots rock is een type rock dat teruggrijpt op de Amerikaanse muziektraditie, waaronder country, blues en folk.[1] Soms wordt de term in een breder verband gebruikt, om ook Americana, vroegere rock and roll, countryrock en andere rockmuziek met traditionele Amerikaanse invloeden te omvatten.

Het wordt vooral geassocieerd met het ontstaan van hybride subgenres uit de latere 1960er jaren, waaronder country rock en Southern rock, die werden gezien als reacties op de overmaat van psychedelic- en progressive rock. In de 1980er jaren was er een revival van roots rock als reactie op de trends in punkrock, new wave en heavy metal.

In het huidige gebruik van de term betekent rootsrock een terugkeer naar de oorsprong van de rock-'n-roll, de versmelting van de blues en country en de folkrevival, waarbij weer wordt teruggegrepen op de Amerikaanse rocktraditie. Bij het genre wordt gedacht aan rockbands aan het eind van de 1960er jaren, zoals Creedence Clearwater Revival, bands uit de 1990er jaren als Wilco en nieuwere artiesten als Neko Case.

Voordat de term gebruikt werd voor dit genre, had het met name een associatie met reggae, zoals in het Bob Marley-nummer "Roots Rock Reggae" uit 1976.

Geschiedenis[bewerken]

Volgens rockcriticus Jack Madani werd rootsrock populair aan het eind van de 1960er jaren, toen "rockmuziek een stap terug deed van zijn drugsoverladen experimenten... en terug keerde naar minder-experimentele geluiden, terwijl de onderwerpen harder werden." Hij bepleit dat "Creedence Clearwater Revival de meest succesvolle van de rootsrockbands was, met hits die uiteenliepen van Green River en Proud Mary tot het woeste anti-Vietnamnummer Fortunate Son".[2] Eind 1970er jaren waren er verschillende muzikale overlappingen tussen diverse rockgenres, waaronder "punk, new wave, powerpop, ska en andere rockrevoluties." Begin 1980er jaren waren deze "rockrevoluties" echter "over hun hoogtepunt een en in verval". De opkomst van MTV zorgde voor veel promotie van populaire commerciële genres als pop en dance. Er was hierdoor minder ruimte voor traditionele rockmuziek.

Begin 1980er jaren kwam er "een reactie tegen de agressieve en nihilistische inslag van de punk, het bombastische geluid van de metal en progrock en het synthetische geluid van de new wave". Een groep muziekliefhebbers ging weer luisteren naar muziek "zonder franje" met "teksten, die recht voor zijn raap waren". Deze "rustiek klinkende" bands, waarvan de muziek was doorspekt met "echo's van de folk, blues, rockabilly of country" werden rootsrockbands genoemd, hoewel ze in Los Angeles onder de noemer cowpunk werden geschaard. Een andere schrijver neemt als beginpunt de doorbraak van Bruce Springsteen, wiens muziek werd omschreven als "een working-class mix van 1950's rock 'n' roll... de gevoeligheid van de 60's folk... en de 70's rock... met garage klinkende gitaren, lekkere rauwe en vertrouwde teksten, die zo Amerikaans is als een Chevy pickup".

MTV besteedde in zijn beginjaren wel wat aandacht aan rootsrockbands, maar zij kwamen nooit op de vaste roulatielijsten, zoals popbands dat wel kwamen. Rootsrock werd gezien als een kleine en lokaalgerichte trend, die gevoed werd door de plaatselijke radiozenders en niet als groot genre dat werd gedragen door de landelijke radiozenders. Het omvatte de countryrock stijl van Lone Justice, de garagerock van The Long Ryders, de jaren 50-rock 'n' roll van The Blasters en de cowpunk van The Beat Farmers. Wat het allemaal gemeen had was de eenvoudige aanpak met gitaren, basgitaar, drums, zang, die het grootste deel van het geluid vormde van bands en artiesten als Gun Club, Chris Isaak, Steve Earle, John Mellencamp en Los Lobos.

Bands met een duidelijk rootsrockgeoriënteerde stijl zijnThe Bottle Rockets, The BoDeans en Jason & the Scorchers. Invloeden van rootsrock zijn terug te horen in bands als Counting Crows, Cracker en The Nob Hill Billys; feitelijk zou het hele genre Americana beschouwd kunnen worden als afsplitsing van de rootsrock.[3] Een belangrijke rootsrockbands uit de jaren 90, het decennium waarin het genre in verval raakte, was Wilco, wiens "rootsrock geluid... teruggreep naar het beproefde recept, het getokkel uit de country, de stevige dreun van de jaren zestig rock, de golvende glans van de Beach Boys, de honky-tonk hymnes van The Band en de melodische symmetrie van de popmuziek."[4]

Bekende artiesten[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties