Britpop

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Britpop is de naam van een muziekstroming, beginnende in de jaren 90, die gevormd wordt door een aantal Britse muzikanten die (in een tijdperk waarin Amerikaanse bands als Nirvana en Pearl Jam de hitlijsten domineren) terugvallen op hun helden uit de jaren zestig, met name The Beatles, The Who, The Kinks en The Small Faces. Ook Madness, The Smiths en The Jam, bands die vooral in de jaren tachtig successen boekten, worden als aartsvaders van het genre erkend.

De stroming was in 1995 op haar hoogtepunt en werd gekenmerkt door de grote rivaliteit tussen de twee belangrijkste vaandeldragers: Oasis en Blur. Uiteindelijk werd Oasis vaak als de commerciële winnaar gezien en Blur als de artistiek betere band.

De Britpop zorgde voor een grote opleving van de Britse popmuziek. In haar vlucht nam de stroming ook Britse acts mee die eigenlijk geen typische Britpop spelen, zoals The Stone Roses (vaandeldragers van de Manchester-scene), Placebo, Radiohead en PJ Harvey.

Na 1996 was het feest voorbij; bands vielen uiteen of besloten om hun horizon te verbreden (Blur). Twee jaar later publiceerde de New Musical Express een coverartikel met een verbrande Union Jack-gitaar voorop.

In de jaren 00 staat er een nieuwe generatie Britpopbands op; en ditmaal komen die niet uitsluitend uit Engeland. Ook vinden er geregeld Britpop parties plaats zoals Never Mind The British[1] in Tivoli, Utrecht.

Tijdlijn van Britpopbands[bewerken]

Discografie[bewerken]

Een selectie van britpop-albums en -nummers:

Albums[bewerken]

Nummers[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties