Depeche Mode

Depeche Mode
Logo DM
Achtergrondinformatie
Jaren actief	1980 - heden
Oorsprong	Basildon, Essex, Engeland
Genre(s)	Synthpop New wave Post-punk
Label(s)	Mute Sire Reprise
Leden
	David Gahan
	Martin Gore
	Andrew Fletcher
Officiële website
Portaal    Muziek

David Gahan

Depeche Mode is een Britse band die elektronische muziek maakt. De synthpopformatie werd in 1980 opgericht in Basildon (Engeland). In Nederland en België scoorde de band verscheidene hits, waaronder People are People, Just Can't Get Enough en Enjoy the Silence. De naam van de band komt van een Frans modetijdschrift, Dépêche mode, wat zoiets als "haastige mode" of "quick fashion" betekent.

Bezetting

De huidige leden van de groep zijn:

• Martin Gore (23 juli 1961) - gitaar, keyboard, achtergrondvocalen en zang, teksten
• David Gahan (9 mei 1962) - zang, teksten
• Andrew Fletcher (8 juli 1961) - keyboard, basgitaar, management

Oud-leden zijn onder anderen:

• Alan Wilder (van 1982 tot 1995) - keyboard, drums, teksten, productie, arrangementen
• Vince Clarke (van 1980 tot 1981) - keyboard, teksten

Geschiedenis

In 1976 begonnen Clarke en Fletcher een bandje genaamd No Romance in China. Ondertussen was Gore op school deel van een groepje dat Norman & the Worms heette. In 1979 begon Clarke een nieuwe band met Gore onder de naam French Look. Toen Fletcher zich bij hen aansloot, veranderde de naam in Composition of Sound. In 1980 werd ook David Gahan lid, waarna de band zijn huidige naam aannam.

Het eerste wapenfeit van Depeche Mode was een bijdrage voor het Some Bizarre Album waarop verschillende talenten een nummer leverden. Depeche Mode leverde "Photographic" aan.

In 1981 bracht Depeche Mode onder het label Mute Records zijn eerste album uit, getiteld Speak and Spell. Na dit album verliet Clarke, de belangrijkste songwriter, de band. Hij richtte later andere muziekgroepen op, waaronder Yazoo met Alison Moyet en Erasure met Andy Bell.

Gore werd de belangrijkste songwriter van de band en in 1982 bracht de groep het album A Broken Frame uit. Na dit album werd Alan Wilder lid. Hij schreef onder andere Two Minute Warning voor het derde album, Construction Time Again uit 1983.

In deze tijd was Depeche Mode vooral succesvol in Duitsland, maar in 1984 brak de groep ook door in Amerika en de rest van de wereld met de hit People are People, van het album Some Great Reward uit 1984. In Amerika werd de band lange tijd geassocieerd met de Goths. Maar ook technopioniers als Juan Atkins, Derrick May en Moby zeggen beïnvloed te zijn door het elektronische geluid van Depeche Mode.

In 1985 vond er in Nederland een kleine stunt plaats, waar de band zelf ook geen rekening mee had gehouden. Een oudere liveversie van het nummer I just can't get enough bleek zo populair dat het de 5e plaats in de top 40 behaalde, hoewel het nummer helemaal niet op single was uitgebracht, maar alleen maar op een mini-lp stond.

Vanaf 1986 volgde een langdurige samenwerking met de Nederlandse fotograaf en videoregisseur Anton Corbijn. Zo regisseerde hij twintig videoclips voor de groep, in enkele waarvan hij ook speelde.

In 1988 toerde de band door Amerika langs uitverkochte zalen tijdens de tournee Concert for the Masses, naar het album Music for the Masses uit 1987. De tournee werd vastgelegd door de bekende documentairemaker D.A. Pennebaker, die de concerten en de band en crew achter de schermen filmde. Het livealbum 101, een registratie van deze tournee, verscheen in 1989. Later zijn hiervan ook een sacd en dvd verschenen.

In 1990 kwam Violator uit, een van de succesvolste albums van de band. De groep oogstte veel succes met de eerste single van dit album, Personal Jesus, dat later ook werd vertolkt door Marilyn Manson en Johnny Cash. Maar de succesvolste single aller tijden van Depeche Mode was de tweede single van het album, getiteld Enjoy the Silence, die in veel landen (waaronder Nederland) in de top tien eindigde. De singles Policy of Truth en World in My Eyes werden in Nederland daarentegen bescheiden succesjes. Een ander hoogtepunt in de geschiedenis van de band was de volledig uitverkochte tournee World Violation in 1990, die tevens de langste was die de bandleden maakten. Voor de afzonderlijke bandleden was deze slopende tournee echter een (te) grote slag. David Gahan raakte steeds meer verslaafd aan de steroïden, die hij openlijk gebruikte.

In 1993 brak de band met zijn elektronische roots met het gospel- en rockalbum Songs of Faith and Devotion. Het album sloeg enorm aan en kwam op nummer één binnen in de Amerikaanse en Britse albumlijsten. Hierna volgde een veertien maanden durende wereldtournee. In juni 1995, na het einde van deze tournee, verliet Alan Wilder de band, moe als hij was van het onophoudelijk toeren en gebonden zijn aan de grenzen van Depeche Mode, om zich vervolgens volledig te richten op zijn (tot dan toe) nevenproject Recoil, waarna hij zijn vierde Recoil-album Unsound Methods uitbracht. Niet lang hierna bleek zanger Dave Gahan enkele zelfmoordpogingen te hebben gedaan, en werd hij opgenomen in een ontwenningskliniek om te leren omgaan met zijn drugsproblemen.

In 1997 keerde Depeche Mode weer terug met het album Ultra, dat het jaar daarop werd opgevolgd door het verzamelalbum The Singles 86–98. In 2001 volgde Exciter (album). Alhoewel deze albums geen groot verkoopsucces bleken, bleef de band in het tourcircuit het nog altijd goed doen. Ook is de band uitermate populair gebleven in Duitsland, Centraal-Europa en de landen in de voormalige Sovjet-Unie.

Na deze albums gingen de leden van Depeche Mode soloprojecten doen. Dave Gahan kwam in 2003 met het soloalbum Paper Monsters, Martin Gore zette een solocarrière voort die hij was begonnen in 1989, en Andrew Fletcher begon zijn eigen label, Toast Hawaii.

Op 14 oktober 2005 verscheen een nieuw album van Depeche Mode, getiteld Playing the Angel. De band leek weer te zijn teruggekeerd naar zijn oorsprong, met typerende donkere en beklemmende muziek en met teksten doorspekt van verdriet, pijn en hoop. De scheiding van Martin L. Gore en zijn vrouw was duidelijk waarneembaar, en de eerste single, Precious, was een pijnlijke ode aan zijn kinderen. Daarna volgden A Pain That I'm Used To, het door Dave Gahan geschreven Suffer Well (een van zijn drie bijdragen aan het album) en als vierde single een dubbele A-kant: John the revelator en Lilian. Op 26 maart 2006 gaf Depeche Mode voor het eerst in 13 jaar weer in Nederland een concert in het Rotterdamse Ahoy. De band werd aangekondigd door Anton Corbijn, die het concert een van de beste van deze tijd noemde. De ware liefhebbers van Depeche Mode konden echter naar Duitsland voor de concerten. In de grote Duitse steden traden ze op in uitverkochte zalen. Sowieso is de band in Duitsland een van de populairste bands. Zo zijn er elk weekend overal in Duitsland zogenaamde Depeche Mode Party's.

Ondertussen werden de voorafgaande albums geremasterd en geremixt en verschenen ze in SACD-formaat. Eind maart 2006 werden de albums Violator, Music for the Masses en Speak & Spell in dit formaat uitgebracht en in oktober 2006 volgde de volgende serie albums (A Broken Frame, Some Great Reward en Songs of Faith and Devotion). In 2007 volgde de laatste serie albums.

In het voorjaar van 2008 ging de band weer de studio in voor een nieuw muziekalbum, Sounds of the Universe, dat in Europa op 20 april 2009 uitkwam. Depeche Mode ging ook weer op tournee, ditmaal onder de naam Tour of the Universe, die in mei 2009 van start ging. Corbijn werd wederom bij het geheel betrokken. Op 20 juni was Depeche Mode de voornaamste band die optrad tijdens het Belgische popfestival TW Classic. Voor onder meer het Nederlandse Pinkpop zegde de groep echter af nadat Dave Gahan was geveld door buikgriep en in zijn blaas een tumor was ontdekt. Deze werd later succesvol verwijderd.

Eind 2011 wordt bekend gemaakt dat Vince Clarke en Martin Gore samen gaan werken aan een project genaamd VCMG. Medio 2012 wordt het album Ssssss verwacht

Concerten in Nederland en België

Depeche Mode trad sinds begin jaren tachtig slechts elf keer op in Nederland. Tussen 1993 en 2006 deed de band tijdens tournees Nederland niet aan. Het geplande optreden als een van de hoofdacts op Pinkpop 2009 werd vlak voor het festival geannuleerd wegens ziekte van zanger Dave Gahan. De Nederlandse en Belgische concerten op een rij:

• 25 juli 1981: Zuiderpark, Den Haag
• 26 september 1981: Paradiso, Amsterdam
• 28 maart 1982: Lantaren/Venster, Rotterdam
• 3 april 1982: Zaal Volksbelang, Mechelen (België)
• 14 december 1982: Vredenburg, Utrecht
• 6 december 1983: Paradiso, Amsterdam
• 16 december 1984: De Doelen, Rotterdam
• 24 mei 1986: Ahoy, Rotterdam
• 26 oktober 1990: Ahoy, Rotterdam
• 1 juni 1993: Ahoy, Rotterdam
• 26 maart 2006: Ahoy, Rotterdam
• 30 november 2009: Ahoy, Rotterdam

Discografie

Albums

Album(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Album Top 20/50/75/100	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Speak and spell	1981	-
A broken frame	1982	-
Construction time again	1983	10-09-1983	34	5
Some great reward	1984	13-10-1984	18	6
Love in itself	1985	23-02-1985	38	3	ep / Livealbum
Black celebration	1986	19-04-1986	36	17
Music for the masses	1987	10-10-1987	37	4
101	1989	01-04-1989	39	7	Livealbum
Violator	1990	31-03-1990	15	14
Songs of faith and devotion	1993	03-04-1993	21	15
Songs of faith and devotion Live	1993	-			Livealbum
Ultra	1997	26-04-1997	15	11
The singles 86>98	1998	10-10-1998	34	7	Verzamelalbum
Exciter	2001	19-05-2001	15	7
Remixes 81-04	2004	30-10-2004	68	4
Playing the angel	2005	22-10-2005	11	13
The best of, Volume 1	2006	18-11-2006	40	10	Verzamelalbum
Sounds of the universe	17-04-2009	25-04-2009	7	10
Remixes 2: 81-11	03-06-2011	11-06-2011	69	1

Album(s) met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop 50/100	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Ultra	1997	26-04-1997	8	8
The singles 86>98	1998	03-10-1998	7	8	Verzamelalbum
Exciter	2001	19-05-2001	5	7
Remixes 81-04	2004	30-10-2004	22	12
Playing the angel	2005	22-10-2005	4	34
The best of, Volume 1	2006	25-11-2006	8	26	Verzamelalbum
Sounds of the universe	2009	25-04-2009	2	18	Platina
Remixes 2: 81-11	2011	11-06-2011	22	7

Singles

Single(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Top 40	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
See you	1982	10-04-1982	tip13	-	#49 in de Single Top 100
Everything counts	1983	03-09-1983	tip10	-	#50 in de Single Top 100
People are people	1984	14-04-1984	10	9	#8 in de Single Top 100
Master and servant	1984	25-08-1984	tip13	-	#41 in de Single Top 100
Somebody / Blasphemous rumours	1984	01-12-1984	27	5	#34 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Just can't get enough (Live)	1985	09-03-1985	5	10	#10 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Shake the disease	1985	04-05-1985	tip2	-	#47 in de Single Top 100
It's called a heart	1985	12-10-1985	tip16	-	#47 in de Single Top 100
A question of lust	1986	14-06-1986	24	5	#19 in de Single Top 100
A question of time	1986	04-10-1986	tip5	-	#34 in de Single Top 100
Strangelove	1987	23-05-1987	24	5	#30 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Never let me down again	1987	-			#80 in de Single Top 100
Everything counts (Live)	1989	-			#89 in de Single Top 100
Personal Jesus	1989	14-10-1989	tip14	-	#62 in de Single Top 100
Enjoy the silence	1990	17-03-1990	8	9	#5 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Policy of truth	1990	09-06-1990	tip14	-	#37 in de Single Top 100
World in my eyes	1990	13-10-1990	tip15	-	#49 in de Single Top 100
I feel you	1993	10-04-1993	35	2	#39 in de Single Top 100
Walking in my shoes	1993	22-05-1993	tip7	-	#36 in de Single Top 100
Barrel of a gun	1997	22-02-1997	tip2	-	#50 in de Single Top 100
It's no good	1997	12-04-1997	tip7	-	#50 in de Single Top 100
Home	1997	05-07-1997	tip21	-	#78 in de Single Top 100
Only when I lose myself	1998	-			#89 in de Single Top 100
Dream on	2001	05-05-2001	tip12	-	#47 in de Single Top 100
I feel loved	2001	-			#64 in de Single Top 100
Freelove	2001	24-11-2001	tip18	-	#65 in de Single Top 100
Enjoy the silence 04	15-10-2004	13-11-2004	tip6	-	#46 in de Single Top 100
Precious	03-10-2005	15-10-2005	24	5	#11 in de Single Top 100
A pain that I'm used to	09-12-2005	24-12-2005	tip6	-	#27 in de Single Top 100
Martyr	27-10-2006	-			#74 in de Single Top 100
Wrong	16-02-2009	-			#49 in de Single Top 100

Single(s) met hitnoteringen in in de Vlaamse Ultratop 50	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Barrel of a gun	1997	01-03-1997	37	1
It's no good	1997	19-04-1997	43	2
Dream on	2001	05-05-2001	31	3
I feel love	2001	28-07-2001	tip7	-
Enjoy the silence 04	2004	30-10-2004	tip9	-
Precious	2005	22-10-2005	26	5
A pain that I'm used to	2005	17-12-2005	tip3	-
Suffer well	2006	11-03-2006	tip7	-
Martyr	2006	18-11-2006	48	1
Wrong	2009	14-03-2009	14	13
Peace	2009	27-06-2009	tip23	-

Radio 2 Top 2000

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000	1999	2000	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011
Blasphemous rumours	-	817	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Enjoy the silence	-	-	-	-	-	-	-	-	192	1120	177	213	181
Just can't get enough (Live)	-	655	-	566	883	695	1004	904	1027	893	944	1042	972
People are people	716	1144	1305	864	1148	1084	1766	1720	-	1752	1908	-	-

Zie ook

Lijst van artiesten en bands in de elektronische muziek

Externe links

• Officiële website
• (en) Depeche Mode in de database van allmusic
• (en) Depeche Mode op Discogs.com

Referenties

Mediabestanden

Zie de categorie Depeche Mode van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.