Drug

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Cocaïnepoeder, een bekende drug.

Drugs (ook wel: verdovend middel, bedwelmingsmiddel, narcoticum, roesmiddel, geestverruimend middel, verboden middel of droog/droge) is een verzamelnaam voor geneesmiddelen en genotsmiddelen die een meer of minder drogerende (verdovende en/of opwekkende) werking hebben, en die tot verslaving kunnen leiden. Het woord narcoticum (meervoud: narcotica) wordt vaak gebruikt bij justitie en de politie. Het woord drug komt oorspronkelijk van het Middelnederlandse woord droge (waar het woord drogist vandaan komt), het Engels heeft dit woord van het Franse woord 'drogue' geleend die het op zijn beurt weer van het Middelnederlands heeft geleend, Nederland heeft dit woord weer uit het Engels gehaald, hoewel het daar zowel medicijn als verdovend middel betekent — die eerste betekenis heeft drug in het Nederlands niet. In het Frans gebruikt men voor het woord 'verdovend middel' ook wel 'stupéfiant', hetzelfde woord als het bijvoeglijk naamwoord 'verbluffend'.

Inhoud

[bewerken] Verschil tussen hard- en softdrugs

Relatie van afhankelijkheid en lichamelijke schade van soorten drugs.

In de Nederlandse Opiumwet wordt onderscheid gemaakt tussen soft- en harddrugs. In geval van softdrugs worden de risico's toelaatbaar geacht. Harddrugs zijn in de praktijk veel schadelijker. Alcohol wordt door sommigen tot de harddrugs gerekend, alleen is het een legaal product en algemeen geaccepteerd. Nederland telt ongeveer 350.000[1] alcoholisten en België 300.000 [2]; ter vergelijking: het aantal opiaatverslaafden in Nederland wordt geschat op ongeveer 25.000[3], nog geen tiende daarvan.

In de volksmond is het verschil dat harddrugs (onder meer cocaïne en heroïne) zowel lichamelijk als geestelijk verslavend kunnen werken, terwijl softdrugs (zoals hennepproducten) niet of alleen geestelijk verslavend zijn.

Cocaïne is vooral geestelijk verslavend. Zo kent cocaïne, behalve hevige agitatie, agressie, craving of moeheid, geen echte lichamelijke afkickverschijnselen. Hennepproducten daarentegen worden veelal gemengd gerookt met tabaksproducten die, door de aanwezige nicotine, zeer verslavend zijn.

De afkickverschijnselen van harddrugs zijn vaak hevig, maar de ergste symptomen zijn meestal na vijf dagen voorbij, waarna er nog een periode volgt van 'psychisch afkicken'. Deze periode is cruciaal voor eventuele terugval. Gevaarlijk is het weer gaan gebruiken van dezelfde dosis die men gebruikte voor het afkicken. De opgebouwde tolerantie kan weer snel afnemen, waardoor de kans op een overdosis bestaat.

Hoewel goed versneden harddrugs op zich niet zo schadelijk zijn als bijvoorbeeld grote hoeveelheden alcohol, zorgen ze vaak voor veel problemen. Financieel, lichamelijk (men heeft minder honger en kan zich gaan verwaarlozen), psychisch (men kan vreemde dingen doen onder invloed van drugs) en men kan op straat belanden met alle gevolgen van dien. Een gebruiker die verslaafd is, belandt vaak in de criminaliteit, vaak 'kruimelwerk', maar soms ook zwaardere delicten als inbraak, handel in drugs en overvallen. Alcoholisten belanden minder vaak op straat, maar er lopen er genoeg rond die dakloos zijn en/of een zwervend bestaan leiden.

[bewerken] Drie soorten

Drugs laten zich naar hun effect op het lichaam en bewustzijn grofweg in drie categorieën indelen:

[bewerken] Verdovende middelen

1rightarrow.png Zie Verdovende middelen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Ook wel 'downers'. Tot deze groep behoren:

  • Ketamine
  • PCP
  • Benzodiazepinen
  • opiaten, zoals opium of het opiumderivaat heroïne. Sterk gerelateerd aan heroïne is morfine, dat, behalve als drug, in de geneeskunde ook wordt gebruikt als sterke pijnstiller. Hoewel heroïne ook een sterk pijnstillend effect heeft, wordt het door drugsgebruikers gebruikt als geestelijk verdovend middel. De drug wordt gerookt, gesnoven of gespoten en is sterk verslavend. Methadon, wat vaak afbouwend wordt gegeven tegen sommige afkickverschijnselen, kan langdurige afkickverschijnselen veroorzaken indien het langdurig gebruikt wordt. Bijvoorbeeld bij heroïneverslaafden die 'clean' zijn en ter voorkoming van een terugval en ter voorkoming van criminaliteit (en ter bevordering van de terugkeer in 'de maatschappij') langdurig deze pijnstiller gebruiken.

Afkickverschijnselen van harddrugs zijn onder andere: koude rillingen (ook wel Cold Turkey genoemd), angsten en een sterk gevoel van onbehagen.

Tot op zekere hoogte behoort wiet, (van Engels weed, kruid) of hasj genoemd, ook tot de verdovende middelen, hoewel zij meestal tot de hallucinogenen wordt gerekend.

De verslaving van benzodiazepinen (kalmerende medicatie) als bijvoorbeeld diazepam wordt soms behoorlijk onderschat. Vooral het afkicken hiervan kan een langdurige zaak zijn.[4] Afkickverschijnselen bij benzodiazepinen zijn vooral angst, stress, agitatie en hypergevoeligheid voor bijvoorbeeld geluiden. In ernstige gevallen depersonalisatie en epileptische aanvallen. De verschijnselen lijken enigszins op die van alcohol, echter zijn ze iets milder en houden vaak veel langer aan, vooral als er niet of kort wordt afgebouwd.

[bewerken] Stimulerende middelen

1rightarrow.png Zie Stimulerende middelen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Ook wel 'uppers' genaamd. Tot deze groep behoren onder andere:

  • cocaïne
  • amfetamine's (Amfetamine wordt ook wel gebruikt als doping bij duursporten.)
  • MDMA (ook wel XTC genoemd)
  • Nicotine
  • Methylfenidaat (wordt voorgeschreven bij behandeling van personen met ADHD, die hier juist rustiger van worden, of hen helpen om beter te studeren (kan verslavend effect hebben)).
  • Plantaardige stoffen (of stoffen die voorkomen in bijvoorbeeld) quat, thee, koffie, Energy drinks, efedrine, guarana of het meer inheemse munt hebben een stimulerend effect, meestal zowel geestelijk als lichamelijk. Op lange termijn kunnen sommige van deze stoffen het lichaam juist uitputten. Bijvoorbeeld het gebruik van grote hoeveelheden Energy drinks, met stoffen als cafeïne, guarana, suiker en taurine.

[bewerken] Hallucinogene middelen

1rightarrow.png Zie Hallucinogeen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Ook wel psychedelische drugs, of geestverruimende middelen, genoemd. Tot deze groep behoren onder andere:

In minder sterke mate horen ook absint en hop tot deze categorie.

Van de bovenstaande drugs is hennep, waar wiet (marihuana) en hasj (hasjiesj) onder vallen, de bekendste.

[bewerken] Wijze van gebruik

Drugs kunnen, overigens net zoals alle chemische stoffen en medicijnen, op verschillende wijzen worden geconsumeerd:

  • Oraal: De drugs worden opgegeten of gedronken, al dan niet vermengd met iets anders. Een voorbeeld is het gebruik van alcoholische dranken, of het consumeren van thee waaraan opium is toegevoegd;
  • Intraveneus: De drugs worden in een ader gespoten, zodat ze direct het bloed bereiken. Een voorbeeld is het gebruik van heroïne;
  • Inhaleren: De drugs worden op een oppervlak gelegd en (na eventueel verhitten) wordt de damp geïnhaleerd. Inhalatie kan ook bij poedervormige drugs voorkomen. Voorbeelden hiervan zijn het gebruik van "crack", en lijmsnuiven;
  • Roken: Eigenlijk valt dit onder inhaleren. In dit geval wordt de drug echter met tabak vermengd (dat eigenlijk door de nicotine zelf al als een drug te kwalificeren valt) en door middel van rookwaar (vloeipapier, pijp) opgerookt. Toevoeging van tabak kan in sommige gevallen achterwege blijven. Het bekendste voorbeeld is de "joint": een lange sigaret met wiet en/of hasj er in vermengd;
  • Kauwen: Dit is een van de oudste manieren om drug te consumeren. Het middel (vaak een plant) wordt gekauwd waardoor de werkzame stof uit de bladeren vrijkomt en wordt doorgeslikt of via de slijmvliezen opgenomen. Voorbeeld is het kauwen van qat;
  • Rectaal: Deze methode wordt ook wel pluggen genoemd en is vrij omslachtig en onaangenaam, en komt dan ook weinig voor. De drug wordt in het rectum gestoken of via een klysma ingebracht, en via de darmen opgenomen in het bloed. Het is echter wel eens gesignaleerd bij alcoholisten, die op deze manier met minder drank sneller dronken kunnen worden.
  • Via de huid: Voorbeeld is de nicotinepleister.

[bewerken] Trivia

Toen in de jaren 70 het gebruik van M(M)DA in Amerika in zwang raakte -en overigens nog niet als illegale drug was bestempeld- noemden de gebruikers het de 'Magical Drug of America'. Toen MDA wel op de lijst van verboden middelen werd geplaatst, werd de chemische formule aangepast tot, het niet-illegale, MDMA, totdat ook dat verboden werd, en men MDMA verzon.

Ook wordt in het Belgische gangster-milieu ook wel de term "Marklar" gebruikt voor verschillende soorten drugs.

[bewerken] Andere drugs

Drugs die hierboven nog niet zijn genoemd zijn alcohol, nicotine (in tabak), Ketamine, GHB, LSA, Poppers, Speed, Cactikanna, Ibogaïne en DMT.

[bewerken] Therapeutische toepassing

In het verleden hield een aantal mensen zich een tiental jaren bezig met het onderzoek naar de mogelijke toepassing van verschillende soorten drugs (met name MDMA, LSD en marihuana) binnen de medische wetenschap. In Nederland is de medische marihuana op dit moment al een feit. Ook is er veel onderzoek gedaan naar de behandeling van ernstig geesteszieken met LSD en paddo's. Verder wordt er onderzoek gedaan naar bijvoorbeeld de toepassing van MDMA bij de behandeling van mensen met kanker. Voor meer informatie, zie de Externe link naar de website van MAPS hieronder.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe links

Referenties:
  1. ↑ "Feiten over drugs", Discovery.nl, 2006-04-19. Geraadpleegd op 2008-09-14.
  2. ↑ "En u? Drinkt u alcohol?", e-gezondheid.be. Geraadpleegd op 2008-09-14.
  3. ↑ "Druggebruik in Nederland stabiliseert", Trimbos instituut, 2001-03-01. Geraadpleegd op 2008-09-14.
  4. ↑ "University of Newcastle: Ashton Manual". Geraadpleegd op 2008-09-22.
Ontvangen van "http://nl.wikipedia.org/wiki/Drug"
Persoonlijke instellingen